Close

True story: ik was een fangirl

In de media is er nog wel eens wat te doen over boybands en hun “fangirls”. Met fangirls worden de extreme fans bedoeld: de meisjes die urenlang voor een concertzaal wachten, de meisjes die hun kamers vol hebben met posters en de meisjes die bij een restaurantje móéten eten omdat hun idool daar een keer iets over heeft gezegd. Ik was zo’n meisje, een paar jaar terug!

Voor zover ik weet is er bijna altijd wel een groep of artiest die veel “fangirls” heeft. Zo had je eerst Justin Bieber, toen kreeg je One Direction en nu hoor ik veel over B-Brave. In mijn tijd waren het the Jonas Brothers. Ik was een gigantisch fan van hen. Drie Amerikaanse broers die vrij zoetsappige liedjes schreven en het “perfecte” voorbeeld waren voor de jeugd. Ze hadden een contract bij Disney, en moesten zich dus aan een heleboel regels houden. Dit maakte dat ze een heel braaf imago hadden, wat wij als fans natuurlijk helemaal tof vonden. “Onze jongens” werden niet anders door alle roem.

Vaak ben ik geplaagd en uitgelachen omdat ik zo’n grote fan was. Mensen konden zich niet voorstellen dat je zo fan zou zijn van iets of iemand. Mensen konden zich al helemaal niet voorstellen dat ik ’s ochtends vroeg voor Ahoy wilde zitten terwijl het concert pas ’s avonds begon. Mensen konden zich niet voorstellen dat ik als braaf meisje zelfs wilde spijbelen voor dit concert. Maar voor mij was het allemaal heel logisch, ik moest mijn idolen zien.

Alles in mijn leven draaide om deze broers. Alles wat ik dacht, zei, of deed draaide ik op zo’n manier dat het met de Jonas Brothers te maken had. Samen met mijn beste vriendinnetje T. maakte ik zelfs een boek met een heleboel redenen (500 geloof ik?) over waarom zij zo geweldig waren en we waren van plan dit op te sturen als het klaar was. Op de een of andere manier had ik zo’n houvast aan de muziek en het fan zijn dat ik er een beetje in doorsloeg. Ik keek elk interview wel honderd keer (hierdoor leerde ik overigens wel goed Engels, haha! Mijn cijfers voor Engels vlogen omhoog!) en kocht elk tijdschrift waar ook maar een heel klein plaatje van ze in stond.

Toen kwam de dag dat ze hun world tour aankondigden en naar Nederland kwamen. Ik weet het nog zó goed… 13 november 2009, 13 11 09… De dag dat ik mijn idolen zou zien! Ik was lid van hun Fan Club “Team Jonas” en won via deze club kaartjes voor de soundcheck! De hele dag was ik ontzettend hyper, omdat ik eindelijk mijn lang gekoesterde idolen van dichtbij zou gaan zien! Het was allemaal zo spannend, maar ook zo leuk om met een hele groep fans mee te mogen maken. Iedereen die daar was, was groot fan en met elkaar werden we alsmaar gekker en gekker. Tijdens de soundcheck was er niet echt “contact” met de jongens hoor, ze zongen gewoon wat liedjes en that’s it. :-) Maar toch was het voor mij een hele bijzondere ervaring.

Deze foto heb ik gemaakt tijdens de soundcheck. Ik was er zo blij mee en trots op! Ik dacht ook te zien dat Kevin (meest links) me aankeek op het moment dat ik een foto maakte! Het feit dat hij niet naar me lachte maakte helemaal niet uit natuurlijk :-)
Deze foto heb ik gemaakt tijdens de soundcheck. Ik was er zo blij mee en trots op! Ik dacht ook te zien dat Kevin (meest links) me aankeek op het moment dat ik een foto maakte! Het feit dat hij niet naar me lachte maakte helemaal niet uit natuurlijk :-)

Na het concert heb ik alle foto’s die ik had gemaakt uit laten printen en elke dag bekeken. Mijn kamer bleef vol hangen met posters en ik praatte nog steeds alleen maar over hen. Ik was obsessed!

Naar mate ik ouder werd en de muziek (en de band) veranderde werd ik minder fan en ging ik me met andere bands en concerten bezig houden. Gelukkig maar, want vorig jaar zijn the Jonas Brothers uit elkaar gegaan. (So much for “You can’t break up a band of brothers”, haha. (Alleen fans zullen dat waarschijnlijk snappen, maar goed)) Ik kan me niet voorstellen hoe kapot ik was geweest als ze uit elkaar waren gegaan toen ik nog een echte fangirl was. Ik zou er écht dagen kapot van zijn geweest.

En eigenlijk schaam ik me er niet voor. Het was een hele mooie tijd voor mij. Het was een tijd waarin ik contact had met allemaal gelijkgestemden; andere fans. We hadden altijd iets gemeen, want we waren allemaal fan. We wilden allemaal ook dat shirt dat Joe (de middelste Jonas Brother) droeg, zwijmelde allemaal weg bij Nick’s (de jongste) krullen en vonden allemaal dat Kevin (de oudste) even leuk gevonden moest worden als de rest. We vormden een soort team tegen alle niet-fans.

Ondanks het feit dat ik me er niet voor schaam, ben ik wel heel blij dat ik nu geen extreme fan meer van iets ben. Ik vind het fijn dat mijn leven niet meer door zoiets wordt beheerst. Het was namelijk echt zo dat ik geloofde dat ik later zou gaan trouwen met een van hen. Dat maakte me vaak best zenuwachtig, haha. Als laatst moet ik wel toegeven dat ik nog steeds soms met veel plezier naar hun muziek luister! Memories! :-)

Dit was mijn verhaal. Ik was een fangirl.

Ben jij ooit ergens extreem fan van geweest? Zo ja, waarvan?

Liefs!

42 thoughts on “True story: ik was een fangirl

  1. Oh dat is toch helemaal geweldig!!! Dat zijn toffe herinneringen aan je jeugd. Zelf was ik fan van Michael en Janet Jackson (ja ik ben al bejaard), maar dit waren zulke ”grote” namen en in die tijd mocht ik echt niet naar een concert of zo. Mijn zus was wél een beetje zoals jij en dan van The New Kids On The Block. Ik weet nog dat mijn zus naar het concert mocht. Om 4:00 ’s ochtends op zaterdagochtend fietste we naar Ede om bij het VVV kantoor op de stoep te gaan zitten. Toen we daar aankwamen zaten er al een stuk of zes meiden. Die hadden daar geslapen in slaapzakken. Ze hadden een draagbare radio bij zich met natuurlijk muziek van NKOTB. En ookal vond ik die hele boyband niks, ik heb een supertoffe ochtend gehad daar!

    1. Zeker, haha. :-)
      Bejaard, bejaard, dat valt allemaal best mee joh, haha.
      Hahaha, dat klinkt echt helemaal als iets dat ik zou hebben gedaan inderdaad. Heerlijk is dat. Je hoeft inderdaad eigenlijk helemaal niet van de band te houden om gewoon een hele toffe ochtend te hebben. Het is gewoon de sfeer die daar hangt die echt leuk kan zijn! :-)
      Liefs!

  2. Hahaha dit was een geweldige tijd <3 Ik luister soms ook nog wel eens naar hun muziek! Alles staat nog gewoon op mijn ipod, hoor!

  3. Ik ken de Jonas Brothers niet… Zelf was ik ontzettend fan van Mariah Carey (begin jaren ’90) en had alle cd’s en een cassettebandje! Een heleboel posters en artikelen uit tijdschriften. Ik ken alle liedjes woord voor woord en ook precies iedere uithaal etc. Alleen nooit naar een concert geweest. Leuk artikel!

  4. Ik ben nogsteeds een trotse one direction fangirl hahah, Nu is het niet meer zo extreem erg als eerst maar nogsteeds wel erg. hahaha Ik weet nog dat ik wel eens elke dag hin filmpjes keek op op twitter zat hopend op een follow want dat was echt mijn leven. Maar een follow vind ik nu wel minder belangrijk maar ik ben nogsteeds diehard fan en het concert op 25 juni was echt gewoon de mooiste dag van mijn leven. Ik was helemaal in tranen, echr gek dat een groepje jongens je zo blij kan maken, maarja.ik ben er gewoon open over en het boeit me niks wat mensen ervan vinden :) Ik vind dat je iedereen gewoon in zen waarde moet laten. dat men meer respect heeft voor een fan van bijvoorbeeld fall out boy dan one direction is gewpon belachelijk. ik ben tevens fan van beide maarja dat is hoe de wereld in elkaar zit :/. Maar super leuk en heeeel herkenbaar artikel :))

  5. Ik ben nooit echt extreem groot fan van iets geweest eigenlijk. Ik heb vriendinnen die best wel 1D-fan zijn/waren en die kenden dan mensen die véél erger waren. Eerst begreep ik het nooit zo goed maar ik ben er steeds opener tegenover geworden en eigenlijk is het allemaal maar leuk toch? Behalve sommige mensen die er iets te veel in doorslaan dan… een docent van mijn studie doet haar phd-onderzoek naar fangirls en ik ben er stiekem wel benieuwd naar, haha. Ook leuk dat je er gewoon zo over vertelt!

  6. ik ben net zo’n fangirl van the jonas brothers geweest als jij! En wat kon ik genieten van hun concert! Het kaartje heb ik nogsteeds even als de cd’s en soms heel soms luister ik nog wel eens op spotify!

    Goede oude tijden

  7. Ja van de BSB. Ben zelfs een aantal jaren geleden EINDELIJK naar een concert geweest. Zit nu ook hun muziek te luisteren, geweldig!

  8. Wat deel je toch altijd mooie en open verhalen op je blog! Zo stoer. Ik ben zelf nooit echt super fan van één groep of persoon geweest, ik hou ook van zo veel en verschillende muziek haha.

  9. Haha volgens mij kwamen zij wat na ‘mijn tijd’. Ik had wel een tijdje terug een paar afl gezien over Kevin en zijn vrouw. Die hebben een reality serie en dat vond ik wel oké, haha.
    Ik zag vandaag trouwens voor het eerst een clip van B-Brave op tv! Er was een muziekprogramma waarbij ze vier boybands zouden laten zien en toen dacht ik “Oh leuk! De Backstreetboys, Boyzone, Five, etc..” Maar toen kwam dus B-Brave….. haha.

    1. Haha, Married To A Jonas!!! Toen was ik net niet ‘echt’ fan meer, dus ik heb daar niet heel veel van gezien, haha. Ik heb wel alle afleveringen van JONAS 100 x gezien, dat was ‘hun eigen serie’. Niet dat zij ook maar enige input hadden, maar ik vond het fantastisch, haha.

  10. Haha, heel herkenbaar verhaal. Ik was tot een poosje terug ook een enorme fangirl van MainStreet (ja, je mag lachen). Ik mocht alleen nooit naar een concert van mijn ouders:( Maar die hele fanbase bij elkaar inderdaad. Ik weet nog dat iedereen BBrave haatte, hahaha. En toen waren er mensen die overstapten naar een ander fandom en dat soort gezeik hahaha. Nu kan ik me echg niet meer voorstellen dat ik moest huilen bij bijv. een nieuw liedje, maar het was wel een leuke tijd! Leuk geschreven Kim! Liefs!

  11. Wauw! Ik was stiekem toen ook fan van de Jonas Brothers. Ik was maar net op tijd, maar uiteindelijk had ik super mooie staandplaatsen, want iedereen om mij heen viel flauw. Ik zou mezelf niet als extreme fan noemen als ik terugkijk. Ik had maar 1 poster op mijn kamer en verder alleen cd’s van de groep.
    Ik vind het overigens wel jammer dat ze niet echt meer muziek maken. Nick Jonas zingt nog wel, maar zijn nieuwe muziek vind ik eigenlijk helemaal niet zo mooi. Dus daar luister ik ook niet naar.

    1. Oh, ja er vielen zo veel mensen flauw, bah! En ik maar denken dat bijv. Joe even bij die mensen bij de ehbo langsging. Lekker naïef, haha.
      Nicks nieuwe muziek is ook niet echt mijn smaak! Jammer!

  12. Ik was behoorlijk fan van Jamai. Ook lid van de fanclub, op fanclubdagen geweest, tv programma’s opnemen en naar stomme musicals gaan alleen maar omdat hij er in speelde :P Ik heb zelfs een betoog voor Nederlands geschreven waarin ik uitlegde dat Jamai echt geen homo was. Op de dag dat ik het inleverde was hij net uit de kast gekomen.. :P

  13. Wat leuk om te lezen zeg! Ben zelf nooit echt een extreme fan geweest, simpel weg omdat ik ze denk ik meer zie als ‘ook gewoon mensen’ dan fangirls doen. Heb een fan periode gehad over One Direction, maar daar luisterde ik eigenlijk gewoon hun muziek en keek ik af en toe een interview.
    Nu ben ik ”fan” van vrijwel de hele Youtube community. Joe Sugg, Caspar Lee, Oli White en Alfie Deyes. Het zijn allemaal geweldige mensen die iets ongelofelijks hebben bereikt in hun leven. Laatst, toen Joe op mijn tweet antwoorde merkte ik wel dat ik toch wel van hem houd. Ik houd van elk van de jongens en meiden die mij laten lachen. Ze idealiseren mijn toekomst misschien een beetje, maar ik vind dit alleen maar leuk. Youtube maakt me echt blij,

    En als zij mij echt blij maken, wat doet het er dan toe dat ik soms fangirl? :)

  14. Ik ben zelf nooit zo enorm fan geweest van iets of iemand. Dit is voor mij dus niet zo extreem herkenbaar. Maar ik vind het wel leuk om te lezen en vind het helemaal niet gek. Al zou ik denk ik zelf niet van die gekke dingen doen ;)

  15. Leuk om te lezen. Ik wist niet dat ze uit elkaar waren. In “mijn tijd” waren het the backstreet boys en take that. Ik ben geen fangirl geweest.

  16. Ah wat een leuk verhaal. Hadden hun ook geen tv serie? Volgens mij keek ik die altijd..
    leuk zeg! Fijne herinneringen

  17. Wat leuk om te lezen zeg! Bij mij begon alles bij de Jonas Brothers, en ik ben nu nogsteeds een fangirl van echt alles het is soms te moeilijk om bij te houden (ik heb zelfs een fandom twitter account). :’D Maar echt leuk om te lezen, ik weet nog heel goed dat ze een comeback concert-iets hadden na LVTT en ik was zo ontzettend blij en ze hadden nieuwe nummers geschreven en alles leek weer goed te gaan tot de break-up. Ja, you can’t break up a band of brothers, inderdaad. En J.O.N.A.S TV show dan, waarvan wij dachten dat deze heel goed was terwijl het eigenlijk heel erg slecht was, haha. Hun livechats waren ook altijd zo leuk! Ugh, wat een tijden, haha. Maar soms is het best lastig om een fangirl te zijn omdat mensen je niet begrijpen of je raar aan kijken, maar aan de andere kant, als het je heel gelukkig maakt… Ieder zijn ding denk ik zo, haha.

    1. Wat een tijden he… Zo jammer dat dit ‘over’ is, haha. Maar ach, ik ben stiekem ook best blij dat ik nu geen ‘fan girl’ meer ben, aangezien er echt veel tijd in ging zitten die ik eigenlijk liever aan iets anders had besteed.
      Liefs

  18. Ooooh wat herkenbaar! Ik ben onwijs fan geweest van het Nederlandse boybandje Only Seven Left. Ze zijn ondertussen al gestopt. Ik was zóooo fan van ze! Ik had ook ernstig veel voor ze over..

    1. Ohhhh echt?!?! Ik ook!!! Zij waren na de Jonas Brothers, haha. Ik kan me helemaal niet herinneren dat ik je ooit heb gezien, maar eh, dat moet dan haast wel! Grappig!
      Liefs

  19. Haha! Zo herkenbaar! Ik heb ontzettend veel periodes gehad om over te fangirlen. Mijn eerste echte obsessie was twilight. Mijn zus was fan maar ik werd een freak. Edward was zo hot, haha. Het was perfect in mijn ogen. De boeken las Ik voortdurend, ik maakte een pagina aan, kocht dvds en posters en boekjes en stickers en kalenders en filmmuziek en… al het commerciële dus haha. Uiteindelijk werd ik fan van 1D door hun eerste single. Ik was dus 1 van de oude fans en zag hun likes op fb van 2 miljoen maal 10 gaan. Ik vond dat zo jammer. Ik heb ze uiteindelijk maar 1 keer live gezien maar ik schuifde er wel twilight voor dus ja… er kwamen steeds meer spullen van 1D op de markt en dat was best fijn. Ik was een directioner zeker weten maar ik ging niet opvallen op een concert. Ik haat tierende meiden en dat was het geval op dat concert. Nu luister ik naar verschillende zangers en bands in een totaal ander genre. Diep vanbinnen blijf je wel een fangirl maar je moet ook zelf kunnen leven. :)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: