Close

Therapie update: Mijn adviesgesprek

Afgelopen woensdag was een vreselijk spannende dag: de dag van mijn adviesgesprek bij de GGZ.

Vooraf had ik allerlei doemscenario’s bedacht over dit gesprek. Ze hadden vast niet begrepen waar ik nu eigenlijk last van had, ze hadden vast niet begrepen dat een groep niet haalbaar is nu en ze zouden vast wèl voorstellen om een groepsbehandeling te starten. Ik snap dat het belangrijk is om vertrouwen te hebben in de hulpverleners die met je gaan werken, maar soms vind ik dat erg lastig. Ik ben niet goed met gesprekken en ben dan ook vaak van mening dat mijn woorden totaal niet uitdrukken wat ik eigenlijk wil zeggen. Daar heb ik al eerder over geblogd, dus daar ga ik me nu niet te veel over uitweiden.

Het gesprek duurde niet heel erg lang. Er was nog steeds geen extra informatie van mijn behandelaar binnen gekomen, maar ze hadden me wel besproken in het team en waren met elkaar tot een conclusie gekomen. Ze wilden voordat er echt een behandeling wordt gestart een onderzoek doen naar autisme. Iets waar het in mijn huidige behandeling ook al vaak over is gegaan. Het leek bij mijn huidige behandeling niet nuttig om dit onderzoek uit te voeren, maar bij de GGZ denken ze daar toch anders over. De man die het adviesgesprek voerde en ook bij mijn intake was zal het onderzoek afnemen.

In de tussentijd zal ik gesprekken krijgen met de sociaal psychisch verpleegkundige. Hier zie ik vreselijk tegenop. Het is fijn dat het kan, begrijp me niet verkeerd. Ik ben best dankbaar dat ze mij deze hulp aanbieden. Het is echter zo dat gesprekken zo vreselijk moeilijk zijn dat ik er een mega dosis spanning van krijg. Die spanning neemt niet af na meerdere afspraken. Het hele “exposure” stuk geldt niet voor gesprekken (waarvoor wel eigenlijk?). Ik moet er met een “open” blik ingaan, ik moet openstaan voor haar hulp… Ik moet, ik moet, ik moet… Maar wat wil ik? Geen idee. Ik wil geen gesprekken, het lukt me namelijk niet en ik ga me er alleen maar slechter van voelen en meer onbegrepen. Maar geen gesprekken is ook niet echt een optie. Dan kom ik namelijk ook niet bepaald snel vooruit. Er zijn niet zo veel opties helaas.

Voor nu is het zo dat ik opensta voor het onderzoek en ook ga proberen naar de gesprekken te gaan met de spv’er. Hopelijk kunnen zij me helpen.

Liefs

18 thoughts on “Therapie update: Mijn adviesgesprek

  1. Succes meis! Bij mij heeft de diagnose Autisme wel veel rust gegeven. Ik wist eigenlijk wat ik had. Ik wist eigenlijk dat ik niet gek was, maar dat er echt iets mis was met mij. Ik denk aan je!

  2. Wauw wat moet dat allemaal spannend zijn.. Ik hoop dat je je langzaam toch iets beter gaat voelen straks.
    En wel goed dat ze autisme gaan onderzoeken! Als je weet waar je problemen vandaan komen, kan het soms echt makkelijker zijn om er ook een weg omheen te vinden :)
    Blijven proberen met die gesprekken is de enige oplossing… ik denk aan je!

    Liefs, Sofie ♥

  3. Dat je inziet dat dit moet Is al een grote stap. Ja helaas meid, dit moet. Ben altijd iemand die zegt je moet niks, maar dit moet. En geloof me ik weet als geen ander hoe moeilijk moeten Is. Onthou voor jezelf waarvoor dit moet, hou dit doel in zicht (post it op een spiegel, op je dagboek of misschien een gesproken melding op je telefoon?). Zodra het gesprek moeilijk wordt, vraag je een moment. Zet je gedachten op een rij of probeer woorden te vinden wat je wilt zeggen. Ik begin vaak te praten, zeg iets, bedoel iets dieper en zeg dan: nee wacht dit zijn niet de juiste woorden. En zo kom ik tot een punt. Ja vermoeiend ik weet het Hahaha. Geef jezelf de tijd om te vinden wat je wilt zeggen. En hou dat doel in zicht tijdens de gesprekken, hierdoor gaat het misschien makkelijker. ‘Makkelijker’ mijn doel Was mijn gezin en eindelijk na een jaar kan ik glimlachen en zeggen het gaat goed. Dat Is wat ik wil voor jou, maar dat kost tijd en hulp Is fijn, maar het is keihard ploeteren door modder, sneeuw en moerassen (lekker dramatisch!). Hiermee wil je alvast vertellen dat de komende tijd kut, kutter en kutst (Is het nog Nederlands?!) gaat worden. Doel! Je hoeft niet elke dag woorden te vinden, zelfs niet te praten, maar wel proberen. En op een dag, een gewone dag, hoeft je niet meer zo hard te proberen, dan gaat het automatisch. Okok dit zie je nu nog niet, want je geloof het nog niet. U will. Je neemt al grote stappen en je moet, echt, doorzetten. Niemand doet het voor je en niemand kan dit voor je doen. Openstaan voor mensen Is ook niet mijn beste kant, maar ik heb positieve mensen gevonden, die ik kan vertrouwen. Ademen, blijven ademen lieverd. En echt op een dag zit jij dit te tikken naar iemand die onderaan de put zit. Je hebt tranen op je wangen, want fuck bloody hell the end is neat! En nu ga ik me herpakken! U got this. En als je even denkt van niet, onthou dat ik je heb gezegd dat je dit wel kan en dat kan je ook.
    Dikke knuffel.

  4. Klinkt als een positief adviesgesprek. K heb zelf de diagnose autismespectrumstoornis (naast borderline) en vind het altijd fijn als mensen dit erkennen. Dan snappen ze tenminste dat een groep voor mij niet haalbaar is en dat ik veel last van prikels en angsten kan hebben in een groepssituatie. Ik ben blij dat je voor het onderzoek openstaat. Succes ermee. Wat betreft gesprekken met een SPV’er, dat klinkt ook positief ook al is het moeilijk. Het is individueel, dus je kunt met de SPV’er afstemmen hoe jij het makkelijkst communiceert.

  5. Wat spannende periode weer zeg! Ik weet niet of je al weleens mediteert. Als ik namelijk mediteer, voel ik mij vake rustiger en leger in mijn hoofd. Dan denk ik minder aan erge dingen en meer aan de positieve dingen. Misschien dat dit ook voor jou kan helpen en dat je minder er tegenop ziet.

  6. Succes meis! Goed dat je alvast gesprekken krijgt, hoe moeilijk dat ook is. Ik hoop dat je ondanks de spanning genoeg momenten hebt dat je kunt genieten van de decembermaand.

  7. Succes, lieve Kim. Het is allemaal heel zwaar. Ik heb op het moment ook gesprekken met een SPV-er en hoe moeilijk het ook is en hoe langzaam het ook gaat, heel langzaam zie en voel ik dat ik kleine stapjes vooruit maak. Hou vol, meid. X

  8. Fijn dat er nu toch onderzoek wordt gedaan naar autisme. Ik weet dat je daar toch wel mee in je hoofd zat, dus hoop dat er nu eindelijk duidelijkheid voor je komt. Hopelijk gaan de gesprekken je toch ook iets opleveren. Sterkte meis!

  9. Wauw meid.. Ik herken het gevoel wat je omschrijft over het praten met de hulpverlening maar spanning die niet afneemt erg goed. Zou zo graag willen dat ik je zou kunnen helpen. Ik hoop dat het je lukt om met rust naar de gesprekken te gaan en met rust er weer weg kan..
    Dat het GGZ wel die diagnose wil verbaasd me niets. Die handelen (in mijn ogen) sowieso heel erg vanuit een diagnose en niet vanuit de persoon zelf. In ieder geval bij van die grote GGZ instellingen.
    Sterkte meisje!

  10. Hoe moeilijk het ook kan zijn, het blijft heel belangrijk om zo open en duidelijk mogelijk te zijn over waar je last van hebt tegen hulpverleners. Je moet ook wel een beetje een klik hebben met je hulpverlener, en er vertrouwen in hebben. Zij kunnen jou alleen helpen op basis van wat zij weten, en kunnen helaas niet al het werk voor je doen, alleen de nodige helpende hand aanbieden. Het is allemaal eng en soms voel je je misschien minder gemotiveerd, maar als je vol blijft houden kom je er uiteindelijk wel!

  11. Thanks! It sounds like a universal story for all women. The big struggle of getting a swimsuit. It's time they start offering better options in the store for all body types. I went to Macy's and they didn't have one plus sized swim suit in the store. So strange! I was baffled.

  12. Jan–what a great post. I think that there are other things about getting older that boost creativity as well. I find that I don’t get in my way as much now as I used to. When I reread my first book, for example, I still really like it, but I cringe at my clear need to prove that I can write beautifully instead of just doing it in a less is more kind of way. I’m also more inclined to find things to write about that are interesting and important to be–which really gives you a leg up in the creativity department.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers liken dit: