Close

Stapjes van de afgelopen tijd

Het is alweer heel erg lang geleden dat ik een post schreef over de stappen die ik heb gezet. Vandaag weer eens zo’n blogje… Deze keer vol overwinningen! Kijk snel verder. :-)

Ik zei “lang geleden”… Dat was een understatement… Mijn laatste “stapjes” blog dateert van 

  • Ik ben in het buitenland geweest. In mijn vakantievlogs is dit natuurlijk zichtbaar, maar het was voor mij een hele grote stap. Onderweg gaan naar een land waar ze mijn taal niet spreken, waar ik hen taal niet echt spreek… Het was ontzettend spannend. Daarnaast was het een hele andere omgeving. Ik had niét vooraf opgezocht wat we allemaal konden doen in de omgeving, terwijl ik dit normaal wel doe. Een heleboel grote stappen in een.
  • Ik ben gaan zwemmen. In eerste instantie alleen op vakantie, maar later ook in het zwembad hier in de buurt. Beide keren een confrontatie met mijn lichaam. Waar je op vakantie meer “recreatie” zwemt, zwemmen we hier wat meer baantjes. Het is heerlijk!
  • Ik ben gaan sporten. Sporten deed ik tot voor kort alleen bij de fysio. Een veilige omgeving. Een veilig persoon. Mijn moeder kende iemand die eens per week een bootcamp organiseert. Dit is in een groepje van ongeveer 6 tot 8 personen. We zijn nu één keer geweest, maar gaan deze week zeker weer! :-) Het was een hele stap om een groepje onbekenden (behalve mijn moeder, natuurlijk) te zijn. Het viel mee. Ik had geen contact. Geen echt contact. Dat was niet nodig, dat was fijn. Ik vond het super. Ik had zoveel probeer in het sporten. Slechts één keer had ik last van heel snel opkomende paniek. Dit merkte ik op. Ik handelde goed. Ik merkte het op, ik voelde het, en greep in. Daardoor zette het niet door. :-)
  • Opa’s verjaardag! De afgelopen jaren was ik niet mee naar mijn opa’s verjaardag (of mijn oma’s). Er waren zo veel mensen, te veel prikkels, te veel sociaal contact. Ik durfde het niet aan. Ik wilde het niet. Afgelopen week ben ik wel mee geweest. Het was vreselijk vermoeiend, maar ik heb het wel gedaan.
  • Grenzen aangeven en uitrusten. Tja, dit is een lastige, nog steeds. Ik word er steeds beter in, gelukkig.
  • Ik ben alleen naar de Ikea geweest, met de bus. Mijn moeder wist niet waar ik heen ging. Ik had niet van te voren gevraagd of ik mocht kopen wat ik wilde kopen. Allemaal dingen die ik moeilijk vind. Toch maar mooi gedaan!
  • Ik heb meerdere keren zelf gemaild naar hulpverleners. Onder andere voor een nieuw kennismakingsgesprek met de coaches die mij niet hebben gezien tijdens het eerste gesprek omdat ik toen in paniek achter mijn bed verstopt zat. Ook heb ik gemaild naar de mevrouw die ik wel heb gezien met wat vragen. Ik ben mee geweest naar twee afspraken omtrent het voorbereiden van het keukentafelgesprek over het pgb.
  • Ik heb me niets van anderen aangetrokken. Ik zeg vaak dat ik zelf denk dat ik 11 ben. Nou goed. Dat doet er weinig toe, maar de afgelopen tijd heb ik me op momenten dat ik dat wilde ook gewoon zo gedragen, omdat ik me zo voelde. En dat was bevrijdend! Ik rolde van een zandhelling. Ik groef mezelf in in het zand. Ik huppelde, ik was mezelf. Mocht er even zijn van mezelf. Op moment waarop ik mij zo voelde heb ik dat proberen toe te laten. Soms lastig, omdat de omgeving dat natuurlijk vaak wel wat gek vindt, maar als het míj gelukkig of vrolijk maakt mag ik het doen. Dus.

Nou, dat waren wel weer eventjes genoeg dingen, hihi. Het lijkt nu alsof ik enorm over mezelf op aan het scheppen ben, oeps. Nou ja, weet je, misschien is dat ook wel zo. Boeiend. Ik mag soms best trots zijn.

Welke stap heb jij de afgelopen tijd gezet? Waar ben jij trots op? 

Liefs

23 thoughts on “Stapjes van de afgelopen tijd

  1. Trots op jou! Je zet zoveel stappen, grote stappen! Ik gun je echt zó een mooie toekomst, zonder zorgen en met veel genietmomentjes!

  2. Behalve dat je trots mag zijn, ben ik ook heel blij voor je. Kijk eens wat je allemaal kunt! En dan nog zonder hulpverlening! Heel goed bezig en blijf nieuwe dingen ontdekken 🍀💪

    1. Dankjewel! :-) Inderdaad een combinatie van “zorgen voor mezelf” en mezelf uitdagen, als ik het zo teruglees. Lijkt me wel een goede combinatie.

  3. Wauw, daar mag je zeker trots op zijn! Ik ben ook trots op je. Wat een enorme stappen heb je gezet.
    En eh, dat ‘als 11 gedragen’: gek doen mag hoor. Als jij gewoon van de zandhelling af wil rollen, moet je dat vooral doen. Ik vind dat niet gek, om eerlijk te zijn. :)

    1. Lief, dankjewel. :-)

      Haha, nee toch? Als je er zin in hebt, waarom niet? Alleen dat zand achteraf… OVERAL… Haha…

  4. Je mag echt trots hierop zijn! Het is misschien niet altijd even gemakkelijk maar je doet het toch.
    en rollen van een zandhelling waarom niet. Persoonlijk zou ik kiezen voor een grashelling, want dan heb niet overal zand.

  5. Oh meid je mag zeker trots zijn. Meer dan trots!! En idd als jij je goed voelt bij het afrollen van een zandhelling, why not. Mss moeten we allemaal wat meer het kind in onszelf loslaten. Keep up the good work.

  6. Wow, dit zijn geen stappen meer, dit zijn gigantische trampolinesprongen!! Ik wou het je nog vragen toen ik je vlogs bekeek, hoe het nu écht voelde om op vakantie te gaan. Het leek je wel goed te bevallen allemaal, super zeg!!

  7. Écht super de stappen die je hebt gezet.
    Daar mag je zeker trots op zijn.
    Ik herken zoveel van mezelf in jou, je bent een super voorbeeld voor me om door te zetten!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: