Close
Persoonlijke update: blogschema en therapie update 

Persoonlijke update: blogschema en therapie update 

Vandaag een persoonlijke update over het vervolg van therapie en mijn nieuwe blogschema.

Gisteren had ik een afspraak met mijn psycholoog en mijn moeder. We zouden gaan bespreken hoe nu verder. De laatste keer was ik weer niet gegaan, zoals jullie wellicht in mijn vorige persoonlijke update hebben kunnen lezen. Het kon zo niet echt verder (of echt niet), dat wist ik ook best.

Toch is de uitkomst van het gesprek voor mij heel moeilijk en eng. Ik word aangemeld bij het FACT team in mijn woonplaats. Hiervan zou iemand bij mij thuis kunnen komen om te kijken naar hoe ze me zouden kunnen helpen. Helaas roept dit ook weer een oneindige hoeveelheid angst op.

Mijn huis is op dit moment de enige plek waar ik me veilig voel. Als er iemand (een behandelaar) thuis zou komen voelt het voor mij niet meer als veilig. Dan is de spanning die ik normaal in de therapieruimte heb ook in huis en dat vind ik naar en heel erg eng. Daarnaast heb ik het idee dat men dan nóg iets heeft om over te oordelen: ons huis. Het voelt alsof ik alles perfect moet opruimen omdat er anders een notitie van gemaakt zal worden. Volgens mijn moeder zou dit intensiever kunnen (meer dan eens per week) maar zelf weet ik dat niet. 

Ik weet niet of ik het aan durf te gaan. Ik ben voor nu vooral héél erg bang. De spanning van de afspraak is nog aanwezig. En dat was een hoop spanning. Ik kon nauwelijks meer zegen dan ‘ja’ en ‘nee’. Dat klinkt heel overdreven maar ik meen het echt. Het lukte gewoon écht niet. Toen m’n psycholoog vroeg of ik het oké vond als hij me aanmeldde kon ik weinig anders dan ja zeggen. Ik had nee kunnen zeggen, maar dan had ik uit moeten leggen waarom en dat kon ik niet. Ja was dus mijn antwoord… 

De spanning was zo hoog dat toen hij vroeg waar we naartoe op vakantie gaan over een tijdje ik niet meer kon dan mijn schouders ophalen en mijn moeder wanhopig aankijken. Ze begreep eerst niet dat ik wilde dat zij antwoordde. Uit eindelijk lukte het me om het duidelijk te maken. Het niet-kunnen voelt vaak echt vreselijk, ik kan het niet anders omschrijven. Ik voel me vreselijk afhankelijk en probeer het echt te veranderen, maar het lukt me écht (nog) niet.

Dat is het even wat betreft therapie voor nu. Vorige week schreef ik over het stoppen met bloggen. Er zijn veel lieve reacties geplaatst, heel erg bedankt. <3 Na de reacties te hebben gelezen en nog wat te hebben gepiekerd heb ik een besluit genomen. Ik ga in elk geval tot 1 oktober alleen op maandag, woensdag, vrijdag een artikel plaatsen. Er zal ook de meeste zondagen een blog online komen. Ik hoop dat dat oké is. 

Hoe gaat het met jou? 

Liefs

44 thoughts on “Persoonlijke update: blogschema en therapie update 

  1. Wat goed dat je een beslissing hebt kunnen nemen over je blogschema! Geeft ook wel rust lijkt me! Ik kan me voorstellen dat de therapie spanning mee brengt! Sterkte

  2. Goed dat je het even rustig aan gaat doen met bloggen. Een therapeut die bij je thuiskomt. Ik heb al moeite met mijn schoonvader. Ik kan me je angst heel goed voorstellen. Ik hoop dat het gaat lukken en dat je ook zult beseffen dat jouw plek, jouw huis, jouw kamer, altijd jouw veilige haven zijn ook als er anderen mensen binnen komen. Ik weet echt hoe eng het voelt (als ik er te lang over nadenk denk ik dat ik een paniekaanval kan krijgen). Spreek af dat je op een vaste plek de gesprekken aangaat, bijvoorbeeld aan de eettafel of iedereen een vaste plek in de woonkamer. Die vaste plekken hebben mij veel zekerheid gegeven. Mijn schoonvader en vriendin hebben allebei een vaste plek op de bank. Dat is gek genoeg heel geruststellend.

    1. Dat scheelt inderdaad wel, ik denk dat ze dat ook wel vrij automatisch zullen doen.. Voor mij voelt de veilige haven niet langer als veilige haven als ik er andere mensen toelaat, maar ik snap wel wat je bedoelt. Ik hoop dat het nog wat minder eng wordt.
      Liefs

  3. Ik snap dat die vorm van therapie hartstikke heftig is, maar het scheelt in elk geval wel dat je er niet meer heen hoeft… Dat is misschien een klein voordeel. Wel goed dat je een blogschema aan gaat houden, dat geeft misschien ook rust.

    1. Ergens wel, ergens is het stuk dat thuis zo eng is overheersend en maakt dat het voordeel van niet daarheen hoeven weg gaat. Ik weet het nog niet zo allemaal.
      Liefs

  4. Wat goed dat je naar de afspraak bent geweest. Er gaat nu in ieder geval iets anders gebeuren, wie weet wat dat oplevert. Superspannend wel, maar hoop dat de tips van Marion misschien wel kunnen helpen.

  5. Ach lieve Kim, ik vind het heel goed van je dat je naar de afspraak bent geweest en ik hoop dat het gaat helpen. Zou je anders niet ergens bijvoorbeeld hooguit 5 minuten van je huis kunnen afspreken? Of is het echt de bedoeling dat ze thuis komen?
    Wat bloggen betreft ben ik blij dat je doorgaat, maar neem inderdaad je tijd! Ik zet.bloggen nu ook op een laag pitje, omdat het even teveel stress is nu met.studie!

    1. Nou ja, het is een beetje dubbel. Ze hoeven niet thuis te komen, maar er moest worden gekeken naar iets anders omdat naar therapie gaan (naar een locatie) niet lukt. Dat maakt het een beetje lastig..
      Veel succes met de studie, ik hoop dat de stress binnenkort weer een beetje zal afnemen!
      Liefs

  6. Het is jou blog lieverd en jij mag helemaal zelf weten wanneer je iets plaatst ❤️ Ik zou het jammer vinden als je er mee stopt, omdat ik het altijd leuk vind je blog te lezen, maar zou jou daarom niet stom vinden als je stopt omdat je er geen zin meer in hebt want dat mag je helemaal zelf bepalen😘

  7. Dat lijkt me ook verschrikkelijk. Maar wel echt knap dat je voor jezelf al hebt kunnen bepalen dat je iets minder gaat bloggen en dat je naar therapie bent gegaan. Veel sterkte met de angsten. Ik zou dat ook hebben met zo’n fact team. Heel veel sterkte met het proberen een plekje te geven!

  8. Wat goed dat je naar de therapeut bent geweest! Ik vind dat je echt trots op jezelf mag zijn! Het is ook allemaal heel erg spannend en eng. Ik had beloofd dat ik je zou mailen, maar het is er nog niet van gekomen, sorry :( Een tijdje geleden ging het wat beter met me. Momenteel zit ik weer niet zo lekker in mijn vel. Gisteren zelfs bijna 3 uur met mijn psycholoog gepraat! Maar lieve Kim ik vind jou echt een topper! En wat goed dat je ervoor gekozen hebt om voortaan 3 keer in de week te bloggen!

    1. Wat jammer dat je niet zo goed in je vel zit! Neem je tijd! Wel heel erg prettig dat je psycholoog gisteren bijna drie uur de tijd voor je kon nemen.
      Heel veel succes!

  9. Wat lastig dat er iemand bij je thuis komt (als dat doorgaat enzo) maar misschien ergens ook goed omdat je er niet onderuit kan komen (en dat maakt het eng, dat snap ik!) Ik denk dat het een goede stap is tegen angst

    1. Kom ik weer met mijn ge-maar… :P Ik heb namelijk al meerdere keren iemand voor de deur laten staan als ze hier thuis kwamen. Niet iets om trots op te zijn, maar voor mij wel iets om mee te nemen. De angst is heel erg groot. Ik hoop dat het gaat werken..
      Liefs

  10. Knap van je dat je toch nog naar je therapeut bent geweest om er over te praten. Ik begrijp dat het naar is om ineens niets meer te kunnen zeggen en dat je je niet veilig voelt op zo’n plek. Wat ik top van je vind is dat je je blogschema hebt aangepast op wat haalbaar is voor jou. Doen waar je je goed bij voelt!

  11. Goed om te lezen dat er beweging komt. Wat de toekomst ook brengen zal, ik denk dat het goed is dat je stappen neemt. Ik vind het onwijs dapper! Ook je besluit om minder te bloggen vind ik moedig. Ik zal de blogs die je plaatst met veel plezier blijven lezen! :)

  12. Iemand die thuis komt is inderdaad zwaar, maar het is wel goed dat jullie stappen gemaakt hebben zodat je verder geholpen kunt worden! Want je bent alle hulp die je kunt krijgen waard <3 Ik hoop dat je iets met de tip van Marion kunt – ik kan me voorstellen dat je ze in ieder geval uit je eigen kamer houdt bijvoorbeeld, zodat die 'eigen' blijft.

    En natúúrlijk vinden we het goed als je een ander blogschema aanhoudt! Ook als je maar één keer per maand zou bloggen (of zou stoppen), of tien keer op een dag. Het is jouw blog, jouw plekje.

  13. Tuurlijk is het oke als je minder blogt ;) Ik hoop dat het je wat rust geeft en je ook weer wat plezier in het bloggen terugvindt!
    En het idee van therapie thuis is denk ik wel goed. Hoewel ik me goed kan voorstellen dat het doodeng is.
    Succes!

  14. Ik kan me goed voorstellen dat het moeilijk voor je is dat thuis nu ook een soort behandelplek wordt. Vind het echt heel naar voor je waar je allemaal doorheen moet meis. Dikke knuffel!

  15. Ik hoop dat de nieuwe manier van therapie je gaat helpen. Wel spannend natuurlijk. Goed dat je een besluit hebt genomen over het bloggen, ben blij dat je niet stop! Wat minder artikelen is geen probleem toch? :)

  16. Hey,

    Ik volg je blogs, gewoon, omdat het kan. Zonder vooroordelen en een open mind.
    Over therapie: je hebt het nog niet geprobeerd en laten we eerlijk zijn alles heeft tot nu toe weinig geholpen. Anders had je het niet zo zwaar met uitspreken. Probeer (jaja makkelijk gezegd) toch door te zetten, je leven staat op je te wachten. En alle onbekende is eng en er zullen meerdere momenten zijn dat je bang bent, maar op dat moment bepaal je wie je wilt zijn. Stoppen of door zetten. Je hebt al zo lang op stil gestaan, zullen we lekker vooruit lopen. We lopen allemaal met je mee, je hoeft het niet alleen te doen. Doe het dan ook niet.

    Bloggen, als je hier moeite mee hebt, doe het dan mindere dagen? 1 x in de week en als je ertoe voelt, doe je meer. Zo niet, dan niet. No big deal!

      1. Hoeft ook niet meid. Denk goed na voordat ik wat post en weet ook dat iemand hier altijd even over moet na denken. Ben eenmaal een flapuit en recht voor zijn raap.
        Je hoeft niets, moet niets en mag alles, Hihi ;)

  17. Ik zat ineens te denken: is er ook online geen behandelaanbod voor jou? :) Uiteindelijk zijn echte gesprekken natuurlijk belangrijk – zeker als je het eng vindt – maar er wordt online wel steeds meer gedaan. Dit even als hulpverlener. Verder: Ik vind het heel knap dat je je eigen weg vindt in het bloggen en zet ‘m op met alles :)

    1. Ik heb er al veel naar gekeken en eerder helaas niets kunnen vinden (er wordt veel van hetzelfde aangeboden, omdat dat vaak de dingen zijn die goed zonder ‘echte afspraken’ kunnen) maar ik ga nog eens een kijkje nemen! Het spreekt me wel aan!
      Bedankt! :-)
      Liefs

  18. Bij ons komt er sinds een tijdje ook twee keer per week iemand langs – niet voor mij, voor mijn broertje. Hij vindt het zelf ook maar niks, en door jouw blog begrijp ik dat ook wel! Goed dat je een stapje terugneemt met het bloggen, hoewel ik je dagelijkse blogjes wel zal missen ;-)

  19. Ik hoop dat je toch kunt gaan wennen aan het idee. Je kunt niet blijven weglopen voor je angst. Iik hoop echt dat dit je gaat helpen en dat je zult merken dat het goed is. Blijf knokken voor jezelf meid.

    Fijn dat je een plan hebt gevonden met het bloggen. Fijn dat je hebt besloten te blijven.

    xx

    1. Ik weet dat ik niet kan blijven weglopen. Het is erg lastig hoe het aangaan zo veel paniek en verlamming oplevert. Maar ja.. Gewoon aangaan maar..
      :-)
      Liefs

  20. Lieve Kim,

    ik broed nu al een paar dagen op een reactie. Je post raakte me. Omdat je je zo overduidelijk slecht in je vel voelt als het op dit stuk in je leven aankomt (en misschien voelt het ook wel alsof het op alle punten in je leven slecht voelt op dit moment?) en omdat je zo bang lijkt. Het enige wat ik kan bedenken is iets als dit:
    straf jezelf niet. Wees niet boos op jezelf. Probeer ervan uit te gaan dat ook anderen dat niet zijn. Het lukt niet om naar je afspraak te gaan bij Thijs. Dat is geen schande. Als er één plek in de wereld is, waar niets van je verwacht zou moeten worden, waar geen oordeel is bedoel ik vooral, dan zou het in je therapie moeten zijn. Het zou je oefenplek moeten worden. Heb je ooit Harry Potter gelezen? In een van de latere boeken ontwerpt hij een oefenplek om te leren vechten. Ik hou van dat beeld, dat hij in zijn verbeelding precies wist hoe het eruit moest zien, en dat ook kreeg. Misschien kinderachtig, maar als het werkt, als ook jij die plek kan krijgen de volgende maanden, dan is het de moeite waard. Ik gun het je, Kim. Ik gun het je dat je huis niet bedreigd wordt, maar dat net de warmte die jij erin voelt, ook tot in je therapie mag doorsijpelen. Of dat nu in je huis is, of ergens anders. Dat je iets van die warmte met de tijd in je mag beginnen te dragen, zodat buiten komen en mensen ontmoeten allemaal niet meer zo eng meer zal zijn. Dat je een situatie mag tegenkomen waarin het lukt, waarin je mag groeien, waarin je de eerste stappen mag zetten door je angsten te breken, niet alleen uit wilskracht, maar ook op een minder bedreigende, misschien zachtere manier.

    En dat je hier voorlopig minder schrijft, is natuurlijk oké!

  21. Hé,
    ik ben therapeut en wou hier toch graag even op reageren.
    Eerst en vooral vind ik het enorm boeiend, interessant en inspirerend om je verhalen hier te lezen. Ik denk, zonder dat je het goed beseft, dat je veel mensen kan inspireren en dit zeker al gedaan hebt. Leven met je ‘diagnoses’ is inderdaad niet makkelijk, daarom vond ik het al heel fijn om ‘meer als mijn diagnoses’ te lezen! Dat ben je ook. Jou blog geeft mensen een andere blik op een leven waarbij je moet dansen in de storm, en waarbij het dansen in die godverdomde stom niet makkelijk is!
    FACT heeft zijn voordelen, dit is iets waar de geestelijke gezondheid erg bezig mee is. Maar langs de andere kant, is het voor de persoon zelf niet makkelijk om de therapie in de dagelijkse omgeving binnen te laten komen. Ik weet niet of het een optie is, maar is er ergens in een huis een plekje waar je nauwelijks komt, maar waar je bijvoorbeeld wel stoelen en dergelijke zou kunnen zetten, voor als het mobiele team komt? Misschien kan je dat plekje dan anders proberen te bekijken en kan je de angst, spanning en stress in dat plekje achterlaten. Mooi om te schrijven en makkelijk om te lezen, maar moeilijk om te doen, daar ben ik mezelf van bewust, maar toen ik je verhaal las, wou ik dit even meegeven, misschien kan het je helpen, misschien ook niet. Heel veel succes met alles!

    1. Heel erg bedankt! Ik ga er goed over nadenken. Heel fijn dat je me dit berichtje hebt gestuurd!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: