Close

Persoonlijke update: ziekenhuis, pillen en prullenbak

Omdat er verschillende dingen te melden zijn heb ik besloten vandaag een persoonlijke update voor jullie te schrijven. Deze keer gaat het over het ziekenhuis, pillen en iets met een prullenbak. 

Hoe gaat het nou? Geen idee. Wel oké, geloof ik. Op en neer. Heen en weer. Stabiel en wankel. Ik sta, dat is het belangrijkst. Ik ben niet heel somber geweest de afgelopen tijd. Mijn angst is ‘stabiel’ en qua eten gaat het redelijk. Waarom het dan toch niet goed gaat? Die stomme gedachten altijd. Zou fijn zijn als ze even uitgeschakeld konden worden. Maar helaas, dat kan niet, dus we moeten het ermee doen.

In mijn vorige persoonlijke update schreef ik over mijn vermoeidheid, die maar niet weg leek te gaan. Helaas kan ik niet ‘updaten’ dat ‘ie nu wel is, want de vermoeidheid is nog steeds minstens even sterk aanwezig. Wel ben ik afgelopen vrijdag bij de huisarts geweest om te vragen hoe het komt en wat ik eraan kan doen. De antwoorden? Tja… Het komt door mezelf (oké, iets genuanceerder, door mijn gepieker en mijn angst en stemming) en er is niks aan te doen.

‘Gelukkig’ mocht ik wel bloedprikken. Dat heb ik gister gedaan en als het goed is krijg ik vandaag de uitslag binnen. Ik verwacht niet echt iets. Waarschijnlijk zit mijn ijzer, zoals altijd, op het randje, maar verder is er niets. Zoals altijd. En dus kan er niks aan gedaan worden. De boodschap was ook eigenlijk dat ik niet terug hoefde te komen wanneer er niks uit het bloedonderzoek zou komen en de vermoeidheid wel bleef. Dat is altijd een beetje balen. Maar goed.

Er is ook nog nieuws over mijn medicatie! Als je mij op Instagram volgt (zo niet, het kan hier! Zou ik lief vinden) heb je misschien wel gezien dat ik afgelopen vrijdag een afspraak had met mijn psychiater over mijn medicatie. Ik slik inmiddels ongeveer een jaar lang de maximale dosering van mijn medicatie, maar ik heb niet het idee dat het helpt. Dat is natuurlijk altijd wel de vraag, want ik zou niet weten hoe het nu was wanneer ik de pillen niet had. Toch ben ik er vrij zeker van dat mijn medicatie niets positiefs brengt. Ik heb er alleen maar ‘last’ van. Niet veel hoor, maar het vieze nachtzweten is wel echt heel erg vervelend.

Ik kwam dus bij de psychiater met de boodschap dat ik wilde afbouwen. De vorige keer hadden we het hier ook al over gehad, dus het was geen verassing voor hem. Gelukkig ging hij akkoord en mag ik nu afbouwen en dan stoppen hopelijk de bijwerkingen ook. Ik ben nu vanaf zaterdag van 300 mg naar 150 mg gegaan en mag over een klein weekje naar 75 mg, en dan na 7/10 dagen naar 0 mg! Jee! Ik hoop dat het gaat brengen wat ik hoop. En dat ik niet ineens angstiger of somberder word!

Omdat ik het op het moment nogal ‘druk’ heb (nee, dat is niet waar, ik ervaar het als druk, maar doe eigenlijk niets) gaat het met de doelen van deze maand een beetje mis. Mijn doel om 2 keer per week te koken is helemaal de soep in gelopen (ha ha ha). Niet gedaan. Zie het ook niet zitten om dit wel te gaan doen. Als ik eraan denk dat ik volgende week twee keer zou moeten koken loop ik direct bijna over van de stress, stom hè? Huilen, schreeuwen, trillen, dat soort dingen. Niet leuk.
Bodylotion smeren lukt ook niet. Ik denk er niet aan, ben te moe en vind het aanhebben van een nieuwe broek eigenlijk wel ‘uitdagend’ genoeg.
Dan hebben we nog de #100happydays op Instagram. Die gaat wel goed. Die doe ik wel en tot nu toe heb ik nog geen dag gemist.
Als laatst het doel ontspannen. Tja. Ik probeer nu voor mezelf uit te vinden wat voor mij ontspannen eigenlijk precies is. Dat is eigenlijk wel belangrijk om eerst te weten, voordat ik verder wil met het doel ontspannen.
Voor nu verdwijnen al mijn doelen de prullenbak in. De #100happydays gaat wel gewoon door hoor, zo niet. De doelen vervallen gewoon. Voor dit moment geeft het te veel druk en dat kan ik even niet hebben. Sorry!

Goed, dit was wel weer genoeg gebrabbel van mijn kant!

Hoe gaat het met jou?

Liefs

 

37 thoughts on “Persoonlijke update: ziekenhuis, pillen en prullenbak

  1. Wat spannend dat je gaat afbouwen met de medicatie! Ik hoop dat het allemaal goed verloopt. Ik snap dat de bijwerkingen erg vervelend zijn, het is natuurlijk niet lekker om ’s nachts zo veel te zweten. Ik vind het goed van je dat je aan het bekijken bent waar je door kan ontspannend. Dat kan een hele zoektocht zijn, weet ik uit ervaring. Bij mij hielp in het begin heel erg om sudoku’s te maken en kruiswoordpuzzeltjes. Misschien een tip? Succes en veel sterkte meid!

    1. Tot nu toe loopt het helemaal goed! Dat zweten is inderdaad rot. Als ik m’n bed weer uit moet om helemaal nieuw laken erop te doen ben ik toch wel best wel wakker weer.
      Bedankt voor je tips, dat vind ik inderdaad ook wel fijne dingen om te doen. :) De Easy Sudoku’s in het AD (haha) vind ik altijd heel fijn om te maken. De Heavy’s zijn soms wat te moeilijk, maar oefening baart kunst denk ik. :)
      Bedankt voor je lieve reactie!
      Liefs

  2. Wauw wat goed dat je afbouwt. Het is onderdaad niet nodig om het te slikken als je er alleen last van hebt!
    En ach, die doelen zouden je moeten helpen
    Als het stress geeft en je daardoor blokkeert werkt het alleen maar averechts.

  3. Spannend dat je gaat afbouwen! Maar wel heel goed en fijn!
    En over die vermoeidheid, wat ik gemerkt heb is (misschien doe je dit al wel) dat het het beste is om op tijd op te blijven staan. En blijf dingen doen op je dag, zorg hier bij vooral voor afwisseling tussen het mentale en fysieke. En neem ook rust: ga 2 – 4 keer per dag gewoon eventjes liggen zonder prikkels, ga 10 minuutjes (of 5) even diep ademhalen en focus je daarop.

    Die vermoeidheid wordt wel weer beter!:-)

    1. Ik vind het zó moeilijk om op tijd op te staan, omdat ik mijn ogen nauwelijks open kan houden, haha. Ik probeer het wel, maar het blijft een lastig iets. Dat van die 2-4 keer een tien minuutjes liggen zonder prikkels lijkt me wel een fijn idee. Dat ga ik proberen!
      Bedankt. :-)

  4. Wat fijn dat je mag afbouwen! Ik ga voor je duimen dat je er geen last van krijgt en uiteindelijk ook prima zonder kan! Wat betreft je doelen, je moet het inderdaad wel zien zitten, anders gaat het nooit werken en zorgt het misschien alleen maar voor teleurstellingen. Take care! X

    1. Dankjewel! :)
      Je hebt inderdaad gelijk over de doelen. Ik ben opgelucht nu ik mijn doelen los ‘mag’ laten.
      Liefs

  5. Wat knap dat je gaat afbouwen met je medicatie. Ik hoop dat het je zal helpen. Niet schrikken als ’t zwaarder lijkt dan je dacht; gewoon even iemand bellen die er verstand van heeft, zoals je psychiater. :)
    Wel rot dat je zo moe bent. Op zich is het inderdaad niet vreemd, met de angst en nare stemmingen, maar vervelend is ’t wel. Kan me voorstellen dat je graag zou willen dat je huisarts er iets tegen kan doen.
    En die doelen; misschien voelt het naar voor je dat je ze aan de kant zet, maar ik vind het eigenlijk juist wel knap van je. Dat je toe geeft dat het te zwaar is en vervolgens besluit om jezelf wat rust te geven. :)

  6. Ergens wel fijn dat je gaat afbouwen met je medicatie. Ik hoop echt dat de bijwerkingen stoppen en je niet angstiger of somberder wordt. Wel vraag ik me af of je zo snel kunt afbouwen (met stappen van telkens de helft nemen en in drie weken stoppen). Hopelijk krijg je geen ontwenningsverschijnselen.

    Het is trouwens helemaal niet stom dat je in de stress schiet van het idee dat je moet koken. Dit hoort bij je psychische gesteldhied op dit moment. Het is wel rot natuurlijk maar je hoeft je er niet voor te schamen.

    1. Dat hoop ik ook! De psychiater denkt dat ik zo snel kan afbouwen omdat ik altijd zo snel op- en afbouw en nooit ergens last van heb gehad. :) Ik ben met m’n vorige medicatie zelfs allemaal in een keer gestopt (was eigenwijs en had geen zin om langzaam af te bouwen) en heb geen last gehad. Ik lijk nogal immuun voor ‘hulp’ van deze medicatie, maar ook voor ontwenningsverschijnselen, haha. Lief dat je me even waarschuwt. Liefs!

  7. Vraag niet zoveel van jezelf. Kijk iedere dag opnieuw hoe je erin staat. Misschien denk je ineens..ja…ik wil nu koken…maar ga je niet verplichten tot twee keer koken in de week. Waarom zou je? Ik hoop dat je verschil ga merken met het afbouwen van de medicijnen. Altijd spannend zulke dingen! Denk eraan..het is jouw leven! Jij mag bepalen en je moet niks! Van mij in iedergeval niet. :)

  8. Wat spannend dat je gaat afbouwen! Ik ben ook met een medicijn aan het afbouwen. Zit nu op 2,5 mg, terwijl ik 7,5 slikte. En waarschijnlijk volgende week al naar 0… Dan heb ik m’n andere medicijn nog, maar goed:) Ik hoop dat je je snel wat minder moe voelt, ik weet hoe rot het is!:( Liefs, Klaske

  9. Super spannend dat afbouwen, maar onwijs knap dat je het doet en ook zelf hebt ingezien dat het zo niet werkt. Ik hoop dat het snel weer beter met je gaat <3

  10. Ik vind het heel knap dat je gaat afbouwen en die doelen, laat het…Dit komt vast en zeker nog een keer goed.

    Ik hoop dat het snel weer goed met je gaat Kim!

  11. Spannend dat je aan het afbouwen bent! En er is wel degelijk iets te doen aan die vermoeidheid, namelijk het aanpakken van je angsten en piekeren. En dat ben je gewoon heel goed aan het doen. Het is alleen meer dat er niet direct iets aan te doen is, maar dat gaat goed komen.

  12. Ik ben heel benieuwd wat je gaat merken van het afbouwen. Ik heb volgende week vrijdag ook een afspraak daarvoor bij de psychiater, maar ik verwacht eerder dat ik moet gaan ophogen. Wat die doelen betreft: ik vind het knap dat je op de juiste momenten mild en streng voor jezelf kan zijn. Doorzetten als het moet en goed voor je is, maar mild zijn op het moment dat je merkt dat dat echt in je voordeel is. Heel knap is dat, want dat vergt veel zelfkennis en eerlijkheid naar jezelf toe. X

  13. Goed dat je prioriteiten stelt. Als je niet alles kan doen, kun je dat maar beter (naar jezelf) toegeven. Ik hoop dat de bloeduitslagen zijn zoals jij wil. Nu weet ik niet of dat goede uitslagen zijn of juist iets waar verder naar gekeken moet worden. ;) Succes met alles! Hou je ons op de hoogte van hoe het gaat?

  14. Hopelijk voel je je snel beter als je helemaal afgebouwd bent met de medicatie. En laat die doelen maar even lekker in de prullenpak en pak ze weer op als je daar behoefte aan hebt. Niets moet, niksen mag :)

  15. Succes met afbouwen! Hopen dat je er niet te veel last van krijgt :)
    En als doelen je te veel stress geven is het heel goed om ze buiten boord te gooien en je te richten op iets dat wel lukt en je wel wilt!

  16. Dat van die vermoeidheid herken ik heel erg, heb er zelf ook last van. Ze kunnen er tot nu toe niet echt iets aan doen. Waarschijnlijk is het ook door mijn angst en stress. Ik put mezelf letterlijk uit. Maar, zoals je zelf wel weet, is het erg moeilijk om die knop om te draaien. Ik wens je in ieder geval veel succes met alles!

  17. Ik lees vooral terug dat je goed naar jezelf luistert (niet koken als dat niet lukt) en voor jezelf opkomt (vragen om te stoppen met medicatie). Goed bezig, meis!

  18. Succes met afbouwen! Ik weet niet wat je precies slikt, maar ik ken iemand die altijd heel ziek was als ze antidepressiva afbouwde en dat lijkt me niet echt een pretje. En hopen dat je je er niet anders door gaat voelen, dat zou fijn zijn :)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: