Close
8 dingen die je niet moet zeggen tegen iemand met een eetstoornis

8 dingen die je niet moet zeggen tegen iemand met een eetstoornis

Wanneer je in de omgeving iemand hebt met een eetstoornis kan dat heel lastig zijn. Of het nu je dochter, neef, buurmeisje of beste vriend is, het is altijd moeilijk. Je wilt graag helpen, maar hoe? Je wilt graag de goede dingen zeggen, maar wat helpt nou eigenlijk? En wat totaal niet? Wat bij een eetstoornis lastig is, is dat onder andere door de lage eigenwaarde van degenen die aan een eetstoornis lijden bijna alles verkeerd wordt opgevat. Hoe goed je het ook bedoelt. Vandaag schrijf ik een blog met 8 dingen die je beter niet kunt zeggen tegen iemand met een eetstoornis. Houd daarbij weer in gedachte dat ik best weet dat alles heel goed bedoeld is en niks als een aanval bedoel. :-) Het eetstoornis-deel van mij en veel anderen is nu eenmaal heel erg streng en manipulatief. In dit blog lees je wat je niet moet zeggen tegen iemand met een eetstoornis. Lees gauw verder! 

  • “Maar jij ziet er helemaal niet ziek en dun uit?”Zoals ik schreef in een andere blog heeft maar een klein deel van de mensen met een eetstoornis ondergewicht. Dit zijn ook de mensen id eer heel ziek en dun uit zien, aan de rest zie je weinig (zeker als je niet weet waar je op moet letten). Aan mij zie je ook niks: ik heb een gezond gewicht. Wanneer iemand tegen me zegt dat ik er niet ziek en dun uitzie is dat voor mij een bewijs dat ik me aanstel en helemaal niet ziek ben. Tegelijkertijd begint mijn eetstoornis keihard te schreeuwen: “Je bent niet dun, je moet afvallen, anders gelooft niemand dat je een probleem hebt!” Ik hoop dat mensen zich snel zullen realiseren dat een eetstoornis ook erg kan zijn wanneer er geen ernstige lichamelijke verschijnselen zijn, de ernst zit namelijk meer in de gedachten die je hebt dan in bijvoorbeeld je gewicht.
  • “Ik wou dat ik ook even zo weinig kon eten, zou goed zijn voor mijn lijn.”
    Nee, dat wil je niet. Je wilt niet dat je niet meer kunt genieten van een ijsje in de zomer. Je wilt niet dat je haar uitvalt omdat je ondervoedt bent. Je wilt niet dat de eetstoornis-stem alle controle van je overneemt en tegen je tekeer gaat als een heks als je even tegen de stem in denkt te gaan. Je wilt misschien, wanneer je echt overgewicht hebt, op een gezonde manier afvallen. Als je overgewicht hebt is dat oké. Dat afvallen nu eenmaal niet zo snel, want alle ‘snelle manieren’ zijn ongezonde manieren. Die zorgen alleen maar voor een ongezond lichaam en een hoofd vol piekergedachten.
  • “Wat fijn! Je moet aankomen! Lekker patat en taart met slagroom eten!”
    Wanneer je geen eetstoornis hebt lijkt dit misschien heel aantrekkelijk. Je mag zoveel eten als je wilt, je moet immers toch aankomen! Zo werkt het helaas niet helemaal… Het aankomen, moet net als afvallen bij overgewicht, gezond gebeuren. Bij aankomen hoort vaak een eetlijst, waar op staat wat je per dag naar binnen moet krijgen om aan te komen. Hier staan bijvoorbeeld meer groenten, aardappelen en vlees op dan ‘normaal’, maar niet honderden ijsjes, taartjes en patatjes. Natuurlijk mag je die ook best hebben als je aan moet komen, maar het is niet zo dat je moet aankomen op deze dingen. Door ondervoeding heb je namelijk vaak ook tekorten in bepaalde vitamines, die moeten weer aangevuld worden. Het is nu eenmaal zo dat er meer vitamines in gezonde maaltijden zitten dan in patat.
    Daarnaast is het ook nog zo dat mensen met een eetstoornis het helemaal niet fijn vinden dat ze ineens moeten eten wat ze van hun eetstoornis helemaal niet mogen. Het zorgt voor een enorme warboel aan gedachten in je hoofd.
  • “Als je gewoon gaat eten is het toch zo weer over”
    Helaas werkt het niet zo. Een eetstoornis wordt altijd veroorzaakt door achterliggende problemen. Wanneer iemand weer gezond eet zijn die problemen niet ineens weg. Die moeten ook nog ‘opgelost’ worden, pas als dat het geval is kan iemand hersteld genoemd worden.
  • “Ik zag dat je net goed hebt geluncht! Het gaat dus weer goed met je.”
    Deze is een beetje het verlengde van het vorige punt. Als iemand één keer goed luncht zegt dat niks. Je weet niet hoe de rest van de dag voor iemand verloopt. Daarnaast kan iemand nog zo goed eten, maar enorm rotte gedachtes in zijn of haar hoofd hebben. Je kunt niet aan een maaltijd zien of iemand beter is of niet.
  • “Vind jíj jezelf dik?! Dan vind je mij zeker een ólifant!”
    Niet waar. Ik vind jou helemaal niet dik. Ik heb een eetstoornis en een verstoord zelfbeeld. Dat betekent niet dat ik jou ook anders zie dan je bent, dat ik jou dik vind en vind dat je moet afvallen. Het is een verstoord ZELFbeeld, niet een verstoord JOUWbeeld. :-)
    Daarbij is het ook nog zo dat er soms niet eens echt een vertekend zelfbeeld is, maar meer gewoon het dik voelen. Dat heeft te maken met het niet kunnen uiten van gevoelens. Dat heeft helemaal niks met jou te maken!
  • “Jongens houden veel meer van meiden met een voller lichaam!”
    Ik doe dit niet om meer aandacht van jongens te krijgen, echt niet. Als ik dit deed om meer aandacht van jongens te krijgen zou het nooit zo ver komen, dan zou ik ook ‘gewoon’ kunnen zien hoe ik eruit zag. Ik heb dan misschien geen relatie, maar dat betekent niet dat ik denk dat ik die wel zal krijgen wanneer ik meer afval.
  • “Oh, zij hoeft toch niks.”
    Op verjaardagen en feestjes kan het soms ongemakkelijk zijn wanneer je nog niet aan enge tussendoortjes toe bent en ‘nee’ moet zeggen tegen een stuk taart of iets anders dat je wordt aangeboden. Toch is het niet fijn wanneer mensen in de omgeving ook niks meer aanbieden. Dat zorgt sowieso al voor allerlei eetstoornisgedachten zoals “zie je wel, ze vindt dat ik niks mag eten en al te dik ben” en “ze vindt mij het niet waard om iets lekkers te eten”. Daarnaast is het ook nog zo dat het wel goed is om uitgedaagd te worden. Er komt een moment waarop degene met een eetstoornis wél het stukje taart durft te eten. Het is beter om het stukje taart wel gewoon aan te bieden. :-) Het is misschien vervelend voor degene met een eetstoornis om  ‘nee’ te moeten zeggen, maar het moment dat iemand het wel aandurft komt ook weer. Tegelijkertijd wil ik ook wel benadrukken dat het geen zin heeft om iemand met ondergewicht constant eten aan te bieden, dat is ook irritant en niet helpend. Het zou er zelfs voor kunnen zorgen dat iemand je niet meer gaat vertrouwen omdat hij of zij het idee heeft “vetgemest te worden”.

Ik ben benieuwd wat jullie hiervan vinden. Mensen met een eetstoornis: zijn jullie het hiermee eens? Zou je nog iets toe willen voegen? Anderen: wat vind je ervan om dit zo te lezen? Verbaast het je of eigenlijk niet? 

Liefs

50 thoughts on “8 dingen die je niet moet zeggen tegen iemand met een eetstoornis

  1. Ouch, pijnlijk herkenbaar. Echt als mensen zoiets zeggen, reageer ik gelijk met, jij snapt er ook helemaal niks van hea. En meestal ben ik dan gelijk boos en gepikeerd haha. Gelukkig kan ik de opmerkingen nu (meestal) wel hebben, maar nog steeds vind ik ze niet fijn.

    1. Haha, heel herkenbaar! Ik raak direct ontzettend geïrriteerd, terwijl dat misschien wel een beetje een overdreven reactie is, haha.

  2. Het klinkt allemaal zo logisch om dat allemaal niet te zeggen, maar er zullen vast nog genoeg mensen zijn die deze alsnog zeggen… Soms zijn mensen zo kortzichtig.

    1. Het zijn opmerkingen die ik allemaal wel eens zelf naar m’n hoofd heb gekregen, dus ze worden inderdaad vaak genoeg gezegd!
      Ik hoop dat door dit soort artikelen mensen minder kortzichtig worden en minder onhandige of pijnlijke opmerkingen zullen maken.
      Liefs!

  3. Ik heb zelf geen eetstoornis, maar snap heel goed dat het enorm pijn doet als mensen dit zeggen. Ik zal dat dan ook echt niet doen. Goed dat je dit artikel schrijft, Kim!

    1. Je mag ‘m in de comments aanvullen… Als meer mensen dat doen kan ik wellicht een artikel maken met aanvullingen van jullie! Hoe meer ‘kennis’ hoe beter!

  4. Wst goed dat je dit schrijft! Ik kan me niet indenken Hoe het is om het te hebben, maar het lijkt me vreselijk moeilijk. Het bewijst maar weer Hoe lomp sommige mensen kunnen zijn. Liefs

  5. Ja, dit is heel herkenbaar. Was heel herkenbaar moet ik eigenlijk weer zeggen. Wauw… ik weet het nog heel goed allemaal en ik weet hoe vreselijk pijn en naar die opmerkingen zijn. Nu ik van mijn eetstoornis af ben zie ik echter ook in dat de opmerkingen van anderen niet zo vreemd zijn. Dat wil echter niet zeggen dat het de opmerkingen minder pijnlijk maakt. Ik schreef er in oktober twee artikelen over. Ik kan bijna niet geloven hoe ver ik ondertussen ben….. Het blijft een moeilijk onderwerp dit. Aan de ene kant kan je niet van anderen verwachten om de hele tijd rekening met je te houden, zeker niet omdat ze het simpelweg niet begrijpen, aan de andere kant kan je het niet tegenhouden dat het zoveel pijn doet omdat die verrekte eetstoornis meteen je gedachten overnemen bij zo’n opmerking. Heel moeilijk. Maak het zoveel mogelijk bespreekbaar. Dat is het enige wat je kan doen. Zo heb ik op een gegeven moment met mijn familie afgesproken dat er aan mij niet meer gevraagd werd of ik iets wou hebben, maar dat als ik het wel wou ik dit dan zelf moest aangeven. Ook niet makkelijk, maar wel beter als iedere keer die pijn en frustratie voelen.

    1. Wat knap dat je met je familie die afspraak toen hebt gemaakt! Dat vind ik super dapper! :)
      Je hebt helemaal gelijk overigens, mensen kunnen en moeten niet constant rekening met je hoeven houden, maar de eetstoornis houdt geen rekening met mij, haha.
      Veel liefs

  6. Herkenbaar! Maar gelukkig raakt het mij niet meer zo erg als voorheen. Maar heb ook niet altijd meer het geduld om het dan uit te leggen. Soms ben ik blij dat veel mensen het niet snappen. Die hebben gelukkig geen last van een eetstoornis. Ik gun het mijn ergste vijand nog niet!

  7. Goed dat je hier aandacht aan besteedt. Ik heb zelf geen eetstoornis, maar begrijp dat het hele eten of niet eten een symptoom is van hoe je naar jezelf kijkt. En als je het symptoom bestrijdt (weer normaal gaan eten) is de ziekte nog niet genezen.

  8. herkenbaar.vroeger had ik ook een eetstoornis en werden deze dingen ook altijd tegen mij gezegd. Nu ben ik voller en (soms) tevreden mee. ik wil echt niet meer terug naar die tijd dat ik super mager was. Is echt niet leuk!!!!

  9. Wat verschrikkelijk, deze opmerkingen. Ik heb zelf geen eetstoornis, maar wel meegemaakt dat iemand die heel dicht bij me stond ’t had. Deze opmerkingen zijn nog *nooit* in me opgekomen en ik zie hoe stom en kwetsend ze zijn. Ik hoop dat dit voor de meeste mensen geldt, want woorden kunnen zoveel schade aanrichten.
    Dapper dat je erover durft te schrijven. Heel belangrijk dat dit soort dingen bespreekbaar worden gemaakt.

    1. Wat ontzettend mooi en fijn om te lezen dat deze opmerkingen nog nooit in jou waren opgekomen. Je bent een heel waardevol persoon voor degene met de eetstoornis in jouw omgeving.
      Bedankt voor je lieve compliment!
      Veel liefs!

  10. Wauw zijn er echt mensen die dit soort dingen zeggen?! Aan de ene kan kan ik het me niet voorstellen aan de andere kant toen ik echt heel depressief was zeiden mensen ook dingen tegen me die ik echt niet kon plaatsen.. Vooral het feit als je als even buiten bent of boodschappen doet zien mensen dat alsof er niks aan de hand is. Dat je daarvoor al een hele overwinning hebt moeten doorstaan snappen ze totaal niet (misschien te vergelijken met de lunch die jij hierboven zet.. )

  11. Amaai. Ik sta er wel van te kijken dat mensen zulke dingen durven zeggen. Sommige mensen zouden best eerst even nadenken voor ze iets zeggen. Ik heb zelf nooit een eetstoornis gehad en heb zelf nooit vriendinnen met een eetstoornis gehad, maar dan nog zou ik zulke opmerkingen nooit maken.

  12. Heel goed dat je hierover schrijft! Uit nieuwsgierigheid, wat zou je wél tegen iemand met een eetstoornis kunnen zeggen om diegene te steunen of moed in te praten?

  13. Ik vind de meeste uitspraken echt niet kunnen. Hoe komt iemand er sowieso bij om zoiets te zeggen? Zelf weet ik volgens mij al redelijk snel wat de gedachten van iemand met een eetstoornis triggert, omdat een van mijn vriendinnen dit had. Toch betrap ik mezelf soms nog op een niet-zo-handige uitspraak.. Of mijn vader die tegen mijn vriendin zei dat ze er weer goed uit zag (nadat ze weer was aangekomen). Het is dan goed bedoeld, maar ik weet dat ze dat dan heel anders kan opvatten.

    1. De meeste opmerkingen zijn inderdaad vooral heel erg goed bedoeld. Dat probeer ik altijd maar te onthouden. :-)

  14. Er zitten voor mij geen verrassingen tussen. Een aantal dingen herken ik wel vanwege mijn ondergewicht. “Lekker slagroomtaart eten”, stomme opmerking is dat. Ik hou niet eens zo van slagroomtaart. Maar ik heb geen zin om er tegenin te gaan, soms zeg ik alleen: liever pizza.

    Dat mannen meer van wat vollere vrouwen houden, zulke uitspraken erger ik me enorm aan. Ik zag laatst een plaatje op Facebook met de tekst: Vlees is voor echte mannen, botten zijn voor honden. Niet leuk. Ik vind mezelf nu te dun, ik zou best wat voller willen zijn, maar niet omdat ik dan aantrekkelijker ben. De huisarts maakte laatst een hele domme opmerking: Als je wat aankomt word je wat vrouwelijker, dat is mooi. Echt, wtf?! Dus ik ben nu niet echt een vrouw en lelijk bovendien? Ik dacht nog, het is maar goed dat ik geen eetstoornis heb, dan was het nog veel harder aangekomen.

    1. Hahaha, “liever pizza” vind ik wel een mooie. :)

      Dat is inderdaad een hele stomme opmerking! Bah! :-( Ik kan me voorstellen dat je het irritant vond. Het slaat helemaal nergens op want 1. je bent nu wél een ‘échte’ vrouw en 2. je bent hartstikke mooi. Extra kilo’s voor gezondheid en gewoon om jezelf niet te dun te vinden verdienen veel positievere aandacht en niet zulke stomme opmerkingen van huisartsen.
      Succes!
      Liefs

  15. Goede heldere uitleg Kim! Ik lees hier boven al wat voorbeelden in de reacties, maar zijn er ook dingen die iemand met een eetstoornis “wel” graag wil horen !?

    1. Er komt binnenkort een blogje online met hoe je wél kunt helpen! Ik denk wel dat bij eetstoornis heel erg gevoelig ligt wat je zegt en hoe.

  16. Heel herkenbaar allemaal! En blijf me verbazen dat het in mensen opkomt om dit te zeggen..
    Een andere uitspraak die je heeel vaak hoort en ook altijd goed bedoelt is, maar zó lastig is: ‘Wat zie je er goed uit!!’
    En dan ook echt met die uitroeptekens erachter. Heel lief bedoelt, maar zo moeilijk te accepteren in je hoofd. In mijn hoofd zorgt die ene zin meteen voor zoveel chaos, ‘je bent te dik, je bent veel te veel aangekomen, ze vinden dat je té veel bent aangekomen en nu moet afvallen etcetc..’
    En hoe vaak ik het ook probeer te relativeren, deze blijft lastig..
    Maar super goed van je dat je dit schrijft! <3

    1. Dankjewel!
      Ik hoop dat je langzaam maar zeker mag leren dat dat de eetstoornis is die schreeuwt en dat mensen je oprecht mooier vinden als je bijv 5 kilo bent aangekomen – simpelweg omdat dat weer zorgt voor die twinkel in je ogen, een minder doffe huid en mooier haar – niet omdat ze je ‘dikker’ vinden. <3
      Liefs!

  17. Aan dit soort informatie is er grote nood geloof ik. Mensen zeggen dit niet omdat ze willen kwetsen maar uit onwetendheid. Mooi dat jij dit ook onder de aandacht brengt!

  18. “Ik zag dat je net goed hebt geluncht! Het gaat dus weer goed met je.” Die herken ik. “Zie je, je lacht weer. Het gaat goed” Nee nee nee nee nee.

    Duidelijke punten, ik dacht dat ik toch wel aardig wist hoe ik wel en niet zou moeten reageren. Toch denk ik dat ik me af en toe wel schuldig maak aan bepaalde dingetjes die vast niet altijd lekker vallen. Wat ik me nu trouwens afvraag, een goede vriendin van mij stuurde me op koningsdag een foto van een tompoes die ze had opgegeten, waarop ik zei dat ik mega trots op haar was. Toen ging ik achteraf nadenken, heb ik dat wel goed gezegd? Als iemand tegen mij zegt dat diegene trots op me is, voel ik me walgelijk. Maar aan de andere kant is het ook niet fijn als ik niks zou zeggen

    1. Dat is ook altijd het dubbele inderdaad! Het is super goed dat ze dat heeft gedaan en dat ze tegen die rot stem is ingegaan en het is mooi dat je dat tegen haar hebt gezegd. Ze mag best weten dat jij trots op haar bent!
      Het ‘dubbele’ is dat de eetstoornis misschien met haar aan de haal kan gaan en kan zeggen dat jij vindt dat ze te veel heeft gegeten oid, maar dat is dan de ‘schuld’ van de eetstoornis, want jij zegt niks verkeerd. Je zegt dat je trots op haar bent – niet dat je een tompouce met zoveel calorieën en suikers en bla bla bla toch wel heel erg knap vindt omdat jij dat zelfs moeilijk vindt of iets dergelijks! (Dat was een voorbeeld natuurlijk, haha)

      Liefs!

    2. WOW, this is totally gorgeous! Love absolutely everything on this card! The image is lovely and your coloring is great! And the flowers are really beautiful! Thanks for joining us this week at The Crazy CheanelglHugs – Maria

    3. That's a fair argument, and yet… Perhaps I'll buy it when I see CAFOD…a) conform the rest of its approach to the Church's teaching, and b) campaign against abortion, artificial contraception, particularly as they impact on developing countries, but also domestically, as clearly our abortion culture impedes our ability as a nation to give a moral lead (and so on….)

  19. Dit zijn best wel eyeopeners! Een aantal jaar geleden had ik een vriendin met een eetstoornis (iemand anders dan waar ik in mijn vorige reactie over schreef) die inmiddels weer bijna helemaal hersteld is gelukkig, en met haar dacht ik ook steeds ”ze zal mij en andere mensen wel heel raar bekijken.” Terwijl dat dus helemaal niet zo werkt.

  20. Wat ik niet moet zeggen voel ik blijkbaar wel aan…maar, heb je een tip wat men wel kan zeggen? Ik wilde vandaag bijvoorbeeld wat zeggen maar bedacht me alleen die “niet handige” zinnen…terwijlik je wel wilde steunen. Hoe kan ik dat wel doen p een manier die jou helpt?

    Groet,Greet

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: