Close

Jaloezie

Jaloezie is een niet zo gewaardeerde eigenschap. Toch zijn we bijna allemaal wel eens jaloers…

Zo ook ik. Je zou het misschien niet denken (of wel?), maar ik ben stiekem heel erg jaloers! Slecht hè? Ik weet het… Ik baal er ook van. Ik denk dat dit bij mij voor een deel komt door mijn lage (non-existend) zelfvertrouwen. Ik geloof wel dat wanneer je een groot zelfvertrouwen hebt, je ook automatisch minder jaloers bent. Ik ben bijvoorbeeld vaak heel jaloers wanneer ik zie dat een vriendin iets met iemand anders afspreekt. Ik ben dan bang dat ze het met haar eigenlijk veel leuker heeft en dat ze mij zal vergeten. Wanneer ik meer zelfvertrouwen had zou ik misschien denken dat ze het met een andere vriendin óók leuk heeft. Gewoon, omdat dat kan.

Jaloezie laat tegelijkertijd ook zien dat je om iets of iemand geeft, om er maar even een beetje positiviteit bij te gooien. Als je niets om iemand gaf hoefde je ook niet jaloers te zijn op wat hij/zij doet/draagt/etc. Ergens is jaloezie dus gewoon iets heel erg aardigs. ;-) Toch? Of zo? Nee? Sorry.

Er zijn dingen waar ik jaloers op ben waar ik iets aan zou kunnen doen, zoals mijn jaloezie op mensen die wél naar school gaan. Het is niet zo makkelijk als ‘dan ga jij toch ook gewoon naar school?’, maar uit eindelijk wel iets wat ik zelf moet veranderen.

Andere dingen zijn minder makkelijk te veranderen. Zo ben ik ook vaak heel jaloers dat mijn moeder nog wel allebei haar ouders heeft en ik niet meer. Dat is misschien een hele gemene jaloezie, of een hele gekke, maar hij is er nu eenmaal. Het voelt ‘niet eerlijk’ en ik wil ook gewoon allebei mijn ouders hebben. Maar ja, daar kan ik niks aan veranderen. Ik kan mijn vader niet ineens terughalen. Deze jaloezie is dus niet op te lossen.

Tips om jaloezie te verminderen? Die zijn er wel. De eerste, en in mijn ogen ook belangrijkste, tip is tevreden zijn met wat je hebt. Natuurlijk kan het zijn dat jouw beste vriendin 10000 leuke shirtjes hebt en jij maar 10, maar is tien eigenlijk niet ook genoeg? Het kan altijd meer, leuker, duurder of groter, maar onthoud ook dat genoeg genoeg is. Meer is niet altijd beter. (Moet je je het keuzedilemma voorstellen bij 100000 shirtjes!)
De tweede tip die ik heb is eigenlijk een heel vervelende: accepteer. Accepteer de verschillen tussen mensen. Ze zijn er nu eenmaal en je kunt er niks aan veranderen.

Ben jij een jaloers typje of valt het mee?

Liefs

 

39 thoughts on “Jaloezie

  1. Jaloezie is een lastige ja. Het wordt gezien als iets heel negatiefs, terwijl het soms ook best gezond is om een beetje jaloers te zijn. Jaloezie wordt pas echt fout vind ik als je iemand iets gaat misgunnen. Zoals bij jouw moeder, dat je jaloers bent dat zij haar beide ouders nog heeft. Ik vind dat hele normale en gezonde jaloezie. Het is ook niet zo dat jij je moeder dat niet gunt. Je had alleen nog zo graag jouw papa bij je gehad. Dus hou dat in je achterhoofd: Jaloezie is heel normaal, pas als het misgunnen wordt dan moet je eens bij jezelf te rade gaan. XXX P.s. Ik ben helemaal geen jaloers type, al baal ik er soms wel van dat anderen veel meer kunnen dan ik, maar hé, ik kan 12 uur per dag op bed liggen. Dat kunnen zij weer niet zeggen.

    1. Haha, dat laatste zinnetje. <3 Ik had er eigenlijk niet zo naar gekeken dat jaloezie pas 'slecht' werd wanneer het op een misgunnen-manier was. Je hebt inderdaad gelijk!

  2. Volgens mij is iedereen weleens jaloers, kan om van alles gaan.
    Het is in mijn ogen een emotie die bij het leven hoort, en geen probleem zolang je er niet in doorslaat.
    Het gras is altijd groener….

  3. Ik kan ook vreselijk jaloers zijn! Meestal laat ik het niet merken, maar soms is het echt vervelend. Ik probeer dan altijd maar te denken aan de dingen die ik wél heb, en andere mensen weer niet. Dat klinkt een beetje luguber als ik het zo opschrijf, maar het voelt wel goed!

    1. Als dat helpt om je jaloezie een beetje weg te nemen, ach, waarom niet toch? :) Ik vind jaloezie ook echt een heel naar gevoel soms.

  4. Iedereen is wel eens jaloers en zolang het af en toe gebeurt is er niks mis mee.
    Ben het met jou eens dat het ook wel iets positiefs heeft als het Bv in een relatie gebeurd.
    En zo te lezen ben je nog jong, geef jezelf de tijd om weer stevig met beide benen op de grond te komen staan.
    En daarna kan jij je verder ontwikkelen door opleiding en dan ook nog met een rugzak vol levenservaring die je misschien dan ook nog kan gebruiken Bv als ervaringsdeskundige.

  5. Ik ben niet snel jaloers. Laatst voelde ik het ineens heel sterk. Toen kocht een vriend een auto die ik al jaren geweldig vind, terwijl hij er nooit veel om gegeven heeft. Toen voelde ik me super naar, jaloezie dus. Verder valt het gelukkig heel erg mee. Ik ben best trots op hoe ik nu met het leven deal en wat ik allemaal heb.

    Trouwens heel logisch dat jij jaloers bent op je moeder qua haar ouders. Dat is echt geen schande! Mijn moeder heeft bijvoorbeeld heel jong haar vader verloren en ik weet dat zij ook jaloers kan zijn op mijn vader die nog wel beide ouders heeft. Dus je bent echt niet de enige! Take care X

  6. Ik snap je jaloezie wel, ik heb het zelf ook. Niet met dezelfde dingen maar toch vergelijkbaar. Ik zou ook echt niet weten hoe het te moeten stoppen. Het is zo’n nare emotie.

    1. Ik vond wel mooi hoe hier in de reacties werd gezegd dat het een ‘normaal’ iets is, tot het moment dat je echt mensen dingen niet meer gunt.
      Het haalt het nare gevoel dat jaloezie geeft niet weg, maar misschien is het wel goed om in je achterhoofd te houden. :-)

  7. Ik was vroeger ook heel jaloers. Als vrienden elkaar via mij leerden kennen, mochten ze niet afspreken zonder mij erbij. Hahaha! Ook omdat ik dacht dat ze het dan leuker hadden en mij niet meer zouden vragen.

    Een gezonde dosis jaloezie is best oké, als je er maar niet in doorslaat. En ook almis dst wel zo; je leert het gauw weer af. Mooi blogje! X

    1. Haha, dat eerste wat je schrijft is best herkenbaar! Ik stel gewoon niemand aan elkaar voor. ;-)
      Nee hoor, grapje. Beetje dan.

  8. Wat een prachtig en eerlijk artikel heb je geschreven dame. Ik ben eerlijk gezegd niet heel vaak jaloers, ook omdat ik mij al te vaak realiseer dat het lijkt alsof iemand het goed voor elkaar heeft maar dit niet zo hoeft te zijn. Ook geloof ik inderdaad dat zelfvertrouwen ermee te maken heeft en hoe ouder je wordt hoe makkelijker het wordt bepaalde dingen van je af te zetten. Vroeger was ik namelijk ook wel vaak jaloers, maar tegenwoordig realiseer ik mij dat ik gewoon een goed leven heb en probeer ik, ondanks dat het niet altijd goed gaat, naar mijn eigen mooie dingen in het leven te kijken. X

    1. Dankjewel! Wat lief, hihi.
      Mooi dat je er nu zo naar kunt kijken! Ik hoop ‘later’ ook op zo’n manier kan kijken naar de dingen die ik meemaakt!
      Liefs

  9. Ik ben geen jaloers type als het gaat om spullen, ik kan gewoon tevreden zijn met wat ik heb. Al is het een tablet die sterk verouderd is en in mijn omgeving worden die nieuwste iPad’s aangeschaft. Dus? Ik kan nog steeds alles doen wat ik wil doen. Maar die andere jaloezie die je noemt herken ik wel, ik heb ook totaal geen zelfvertrouwen en laat hierdoor veel dingen die ik wel graag zou doen. Als anderen dit wel doen dan ben ik daar heel jaloers op.. en dat gevoel vind ik zo vervelend!

    1. Jaloezie is inderdaad een super naar gevoel! Ik hoop dat je langzaamaan wat zelfvertrouwen kan en durft op te bouwen. Dat mag! Je bent ’t waard!

  10. Ik herken dit wel. Ik ben niet zo snel tevreden en verwacht ook altijd teveel waardoor het vaak tegenvalt en dan kan ik weleens jaloers op anderen zijn. Ik merk dat ik als vrijgezel weleens jaloers ben op gelukkige koppels ;p

  11. Ik ben ‘gelukkig’ niet zo jaloers aangelegd. Tevreden zijn met wat je hebt is idd het allerbelangrijkste, sommige dingen zijn helaas niet anders en dat moeten we accepteren. Het ene is natuurlijk gemakkelijker dan het andere maar als je eraan werkt is dat alweer een stap in de goede richting, toch?!

    1. Jep. Het is ook niet dat ik niet tevreden ben met wat ik heb, al klinkt dat wel zo wanneer ik jaloezie noem. Het is meer dat ik bang ben bijv. in vriendschappen niet leuk genoeg gevonden te worden em dat soort dingen.
      Liefs!

  12. Ach, jaloezie, het is niet tof, maar ik haal er mijn schouders over op. Iedereen is wel jaloers. Of alles nou van een leien dakje gaat of niet. Sommige momenten triggeren jaloezie wel meer. Toen mijn oudklasgenoten van de havo één voor één hun diploma haalden bijvoorbeeld. En nóg meer toen mijn oudklasgenoten van het mbo hun diploma kregen, want dat was nog later. Ik had nog niks. Moeilijk was dat, maar je moet het aangaan. Ik ben toen naar de diplomauitreiking van mijn oude klas geweest. Kort daarna voelde ik me heel kut, maar even later kon ik het achter me laten.

  13. Jaloezie kan een groot woord zijn, maar ik weet van mezelf wel dat ik eens ‘met iemand mee kijk’ en dat stiekem toch ook wel heel tof zou vinden. Niet eens spullen ofzo. Ik denk niet dat dat heel erg is, want alleen even snel denken is niet erg. Ik draaf daar niet in door, gelukkig. Wat ik wel denk, is dat als je je alleen maar focust op wat een ander heeft/kan doen, jezelf wel heel ongelukkig gaat voelen. Blijf dicht bij jezelf! Al hebben mensen nog zoveel, zelfs zulke mensen kunnen diep ongelukkig zijn. Goed onderwerp! Liefs,

  14. Het is misschien wel een vervelende eigenschap maar ook wel weer menselijk. De punten die jij noemt kan ik me dan ook best voorstellen.

  15. Mooi stukje! Jaloezie is normaal (in bepaalde mate). Goed dat je hierover nadenkt, maar ben niet te streng voor jezelf ;) Ik voel mezelf ook weleens minderwaardig of vergeten als vriendinnen zonder mij afspreken, maar dat is gewoon onzekerheid denk ik. Knuf.

    1. Denk ik ook. :) En eigenlijk mogen vriendinnen ook best ‘zonder mij’ afspreken, ik wil namelijk ook graag zonder hen mogen afspreken, haha!

  16. Ik snap die jaloezie op mensen die nog wel beide ouders hebben heel goed. Niet dat ik zelf in zo’n soort situatie zit, maar jij wilt dat ook gewoon hebben en je vindt het oneerlijk dat dat niet het geval is. Dus je bent helemaal niet raar als je daar jaloers op bent. Ik ben verder ook redelijk jaloers. Vooral nu in de tijd dat ik allerlei dingen voorbij zien komen van mensen die lekker op vakantie gaan enzo. Dan denk ik altijd ‘kon ik dat ook maar, ik ben jaloers dat zij dat wel kunnen’.

  17. Toen ik nog maar net ziek was was ik best vaak jaloers. Ik vond het niet eerlijk dat sommige mensen altijd geluk hadden, gewoon konden sporten en allemaal leuke dingen konden doen. Dat is natuurlijk ook niet eerlijk, maarja… het leven is nu eenmaal niet eerlijk, we moeten het er maar mee doen zo he :P

    Ik vergeleek mezelf toen nog heel erg met mijn leeftijdsgenoten, dat doe ik nu niet echt meer. Hoewel het alsnog wel heel naar kan zijn als iemand bijvoorbeeld vraagt waarom ik geen vervolgstudie heb gedaan, vooral alsof het overkomt alsof ik dat ‘heus wel kan’. Makkelijk praten voor hen, denk ik dan, ruilen?! Ik weet niet of dat perse jaloezie is maar dat is wel een moment dat ik denk van jeeeeetje, dat had ik liever ook wel anders gewild hoor!

    1. Herkenbaar wat je schrijft. Maar ja, haha, zoals je ook zegt: we moeten het er maar mee doen. We doen wat we kunnen, toch? :-)

  18. Jaloezie is zeker iets lastigst, en ben het soms zeker zelf ook wel eens. Vooral als ik zie dat al die mensen maar huizen kopen iets wat ik zelf nog heel graag na ons huisje van nu wil. Toch probeer ik vaak te kijken wat ik wél heb. En blij te zijn met de dingen die ik doe en hoe ik ben. In de loop der jaren ben ik er zeker wel in gegroeid. Mooi artikel!

  19. Jaloezie…. Tja… Ik denk dat iedereen wel jaloers kan zijn. Zelf heb ik ook jaloerse momenten, ik probeer er alleen niet naar te luisteren of er naar te leven. En jaloerse gevoelens hebben is niet hetzelfde als anderen iets misgunnen. Mijn broer bijvoorbeeld heeft een goede baan, werkt hard voor zijn centjes en financieel heeft hij niets te klagen. Wanneer hij verteld over “die leuke ski-vakantie” en over “dat heerlijke etentje van 180 euro”, terwijl ik na het betalen van alle vaste lasten amper de maand kan overleven, komt er zo nu en dan toch een gevoel van jaloezie te boven. Het is dan niet dat ik het hem misgun, ik gun het mijzelf alleen ook best wel! hahaha

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: