Close

“Ik durf geen medicatie te slikken”

Niet zo lang geleden kwam er een artikel online over medicatie bij angststoornissen. Een opmerking die ik heel erg vaak hoor is “maar ik durf geen medicatie te slikken”. Vandaag ga ik daar verder op in.

Lange tijd durfde ik geen medicatie te slikken. Ik heb er helaas veel ruzie over gemaakt. Vaak heb ik geschreeuwd “ik durf geen medicatie te slikken”. In eerste instantie was ik erg bang dat ik allergisch zou zijn voor de medicatie en een of andere ene reactie zou krijgen. Later, toen ik ging overstappen van medicatie was ik angstig dat de nieuwe medicatie ineens heel goed zou gaan werken. Allebei zorgde voor een heleboel angst.

“Straks krijg ik een allergische reactie”
Toen ik heftige medicatie slikte voor mijn acné  heb ik veel gelezen over allergische reacties op dit middel. Er waren een aantal mensen die hiermee te maken hadden gehad. Toen ik met deze medicatie begon was de angst niet zo sterk. Ik had er weinig over gelezen en maakt me er eigenlijk niet druk om. Toen ik een eventuele tweede kuur zou gaan starten had ik inmiddels wel veel gelezen over deze reacties. Nogal dom, maar het is niet heel gemakkelijk om jezelf op zulke momenten te stoppen. Ik vroeg mijn dermatoloog tijdens een afspraak of het zou kunnen dat ik er nu ineens wel een allergische reactie van zou krijgen. Hij zei dat dit kon. Dat je een allergie ook in de loop van de tijd kunt ontwikkelen. Dat maakte me zo angstig dat ik het niet durfde te slikken. Ik zag het, mede daardoor, helemaal niet zitten om andere medicatie te gaan slikken die ik dagelijks moest slikken. Wie weet was in van de een op de andere dag allergisch voor het medicijn.

Hoe ik dit heb opgelost? Tja, door gewoon te doen, hoe stom ook. De kans dat je plotseling allergisch wordt is erg klein. Mocht dit wel gebeuren dan merk je dat snel genoeg, dan kun je direct naar het ziekenhuis gaan. Dat heb ik geprobeerd heel goed te onthouden en op angstige momenten tegen mezelf te zeggen. Dit heeft mij geholpen bij het starten en blijven slikken van antidepressiva.

“Wat als het heel erg goed helpt”
Toen ik eenmaal één soort medicatie had geprobeerd en deze niet bleek te werken was het een logische stap om over te stappen op een andere variant. Toen ik net een variant had geprobeerd verwachtte ik dat medicijn 2 dan vast wel zou werken. Dat vond ik een enge gedachte. Plotseling was ik bang dat het me heel goed zou helpen. Dat is natuurlijk een gekke angst, want hoe fijn zou het zijn als de angst eindelijk wat af zou nemen? Toch is het een angst die ik bij best veel mensen hoor.

Bij mij was de gedachte vooral dat iedereen heel veel van me zou gaan verwachten wanneer ik minder angstig zou zijn. Als iedereen ineens veel van mij zou verwachten zou ik nooit al die verwachtingen kunnen waarmaken en zou ik mensen teleurstellen. Het lukte me niet om me te realiseren dat het helpt wanneer het helpt. Dat het helpt wanneer het beter gaat. In mijn hoofd zou ik me nog hetzelfde voelen, maar plots van alles moeten. Heel gek hoe dat ging in mijn hoofd. Ik kon me daarnaast totaal niet voorstellen dat ik minder angstig zou zijn. Ik had het idee dat ik me even angstig zou voelen, maar wel van alles aan zou moeten gaan (ongeacht hoe groot de angst voor dingen was).

Dit probleem/deze gedachten heb ik besproken met de psycholoog met wie ik toen afspraken had. We hebben het erover gehad dat ik het tempo aan mocht geven. Dat stelde mij wel gerust. Als het zou lukken om angsten gaan te gaan dan zouden we dat doen, anders niet. Daarnaast hebben we ook afgesproken dat mocht het écht ‘te goed’ werken, dat ik dan altijd zou kunnen stoppen. Dat was aan mij. Voor anderen is dat wellicht een beetje een gekke afspraak, maar ik vond het heel erg geruststellend. Als de medicatie niet het effect had wat ik wilde, of als ik het effect niet aankon zoals ik zelf verwachtte, dan zou ik altijd weer kunnen en mogen stoppen.

“Wat als ik door de medicatie een ander mens ben”
Een andere veel gehoorde angst is dat de medicatie iemand zal veranderen in een ander mens. Deze angst kan zowel uit de omgeving komen als van degene die de medicatie kan gaan slikken. Medicatie kan er voor zorgen dat iemand verandert, dat is nu eenmaal zo. Meestal verandert iemand in positieve zin, want (bijv.) de angst neemt af en daardoor wordt iemand onbezorgder en vrolijker. In sommige gevallen verandert medicatie iemand in negatieve zin. De angst kán groter worden, je kunt je ‘afwezig’ voelen of in zeldzame gevallen wordt iemand bijvoorbeeld agressief. Dit kán, maar het komt vrij zelden voor.

Nu klinkt het waarschijnlijk best eng. Waarom zou je de medicatie slikken als het je agressief kan maken? Dat is toch een heel eng idee? Tja, ja, maar het kan je ook zó veel opleveren. Je kunt namelijk ook in positieve zin veranderen. Bij deze angst zou ik eigenlijk weer proberen dezelfde afspraak te maken als bij de vorige angst. Je mag áltijd stoppen met de medicatie als het niet goed voelt. Het moet voor jou goed voelen. Als jij je niet meer ‘aanwezig’ voelt of je gewoon erg onprettig voelt bij de medicatie, dan is het niet de medicatie voor jou. Er kan dan een ander medicijn worden gebruikt. Er zijn zoveel soorten die allemaal net iets anders werken. Wellicht is er een die alleen de positieve punten heeft en niet de negatieve.

“Ik kan nooit meer zonder”
Vaak zijn mensen erg bang dat ze voor altijd aan de pillen zullen zitten. Dit kan kloppen, sommige mensen blijven inderdaad lang medicatie slikken. Dit geldt echter lang niet voor iedereen, gelukkig. Vaak kun je in de loop van de tijd weer afbouwen, omdat je vaardigheden hebt geleerd om met de dingen om te gaan waar je de pillen in eerste instantie voor slikte. Het is ook niet zo dat alle psychiaters erop uit zijn om je altijd aan de pillen te houden. Mijn psychiater was zelfs heel erg duidelijk dat het hem goed leek af te bouwen.

Ik hoop dat ik op deze manier wat angsten heb kunnen wegnemen. Of in elk geval bespreekbaar heb kunnen maken. De angsten rondom medicatie mogen er zijn, het is niet zomaar iets om te beginnen voor medicatie. Voor heel veel mensen is dit best spannend, dus mocht jij ook angsten voelen, dan is dat totaal niet gek. Probeer ze bespreekbaar te maken.

Heb jij angst voor medicatie gehad?

Liefs

31 thoughts on ““Ik durf geen medicatie te slikken”

  1. Ik heb nooit medicatie gebruikt, maar ik denk dat ik er wel een beetje bang voor zou zijn. Ik zou bang zijn dat ik afhankelijk zou worden en nooit meer zonder zou kunnen.

  2. Toen ik net ziek was kreeg ik ook medicatie. Ik hou helemaal niet voor medicatie en ik ben altijd al bang geweest dat ik geen controle zou hebben op het effect. Maar goed, dat is helemaal niet nodig geweest.
    Het duurde trouwens niet lang voordat ik stopte met de medicijnen, ik bleek 1 van de 1000 mensen te zijn die allergisch was voor de werkende stof (heb ik weer!), daarna heb ik nooit meer medicatie gebruikt.

    1. Hier hetzelfde verhaal! Man wat was ik ongelooflijk ziek van die pillen zeg. Daarna ben ik overgestapt op andere medicijnen voor een tijdje, maar daar ben ik mee gestopt. Ik heb nu een soort achteraf-angst. Doordat ik psychologie studeer weet ik nu dat er eigenlijk nog echt bizar weinig bekend is over het effect op de hersenen over de lange termijn (zeker bij jongeren). Maar goed.

  3. Ik ben ook voornamelijk angstig voor het feit dat ik afhankelijk wordt. Ik neem nu al vier jaar antidepressiva en de dokter zegt dat ik er niet snel vanaf raak. Ook neem ik medicatie voor mijn angsten/paranoia en stemmingstoornis. Zoals jij het hebt beschreven: ik ben bang dat ik een ander mens word en dat mensen veel van me gaan verwachten als het beter met me gaat.

  4. Ik heb nog nooit dit soort medicatie nodig gehad en dus ook nooit gebruikt. Maar onder de juiste begeleiding zijn veel van die angsten ongegrond geloof ik. Al is het loslaten van medicatie soms moeilijk volgens mij. Zeker als je je er echt beter door voelt. Er zij echt mensen die de rest van hun leven antidepressiva blijven slikken, maar voor sommige mensen is dat ook echt nodig…

  5. Ik ben helemaal geen pillenslikker en krijg ze ook maar moeilijk weg. Een simpele paracetamol los ik nog steeds op in een lepel met water… Ben er verder niet bang voor ofzo, maar voor ‘heftige’ medicatie als antidepressiva e.d. zou ik denk ik wel een beetje angstig zijn. Gelukkig heb ik die nooit nodig gehad.

  6. Ik heb wel angst voor medicatie die ik voor het eerst moet slikken, maar dat komt door de bijwerkingen. Overal zit de bijwerkingen maag/darm klachten bij. Ben altijd als de dood dat ik ervan moet spugen. Ik neem die medicatie dan alleen als het moet en in een periode waarvan ik zeker weet dat ik de deur niet uit hoef…

  7. Het lijkt mij ook wel eng om te weten dat je gaat veranderen in je hoofd, zonder er invloed op te hebben, en ik kan me ook voorstellen dat je het idee hebt dat je er helemaal niet ‘klaar voor bent’ om je ‘beter’ te voelen – maar uiteindelijk is het soms gewoon nodig. Fijn dat jij over je angst heen bent gekomen :)

  8. Angst voor pillen heb ik nooit gehad. Wel was ik bang dat het doorslikken niet lukte. Zelfs niet met een hap appelmoes. Gelukkig kan ik het nu wel. Handig ook, als ik een keer migraine heb. Goed dat je je angst heb overwonnen! X

  9. Ja ik ben erg bang geweest voor de medicatie. Ik kon ook geen pillen slikken en kreeg daarom oplosbare en een soort zuigtabletten. Ik heb veel ups en downs gehad met de medicatie. Bijwerkingen, afbouwen weer starten met andere medicijnen het was echt een rollercoaster. Maar eenmaal aan de juiste medicatie. En dan moet ik mijn psychiater echt de credits geven voor het goed meedenken, luisteren naar mijn zorgen, twijfels en gezeur. Dat het allemaal zo goed gegaan is en nog steeds gaat. Ik ben nu aan het afbouwen met de antipsychotica (om er hopelijk nooit meer mee te beginnen). Dat vond ik net zo spannend als het beginnen met medicatie.
    Ik ben wel veranderd mede met en door de medicatie. Ten goede, want wie ik was wilde ik niet meer zijn.

    Noirona

  10. Goed artikel! Het is voor mij niet de reden dat ik geen medicatie slik, maar het is natuurlijk weleens door mijn hoofd gegaan. Mooi dat je hier aandacht aan besteedt!

  11. Ik heb gelukkig bijna nooit last van bijwerkingen. Ik ben daarom ook niet echt bang om te beginnen met nieuwe medicatie. Ik vond het wel heel spannend om te beginnen met anti-epileptica omdat ik daar heel veel negatieve dingen over las.
    Ik merk soms wel dat ik in het begin een beetje weerstand voel omdat ik het zelf wil kunnen en niet afhankelijk wil zijn van medicijnen.

  12. Herkenbaar hoor… ook dat ‘wat als het te goed werkt’. Soms heb ik die angst nog wel eens, over mijn lichamelijke klachten. Ik vraag me soms af of ik nog wel weet hoe je je moet gedragen als alles goed met je gaat, en of ik dat zou aankunnen. Eigenlijk precies hetzelfde als jij: in je hoofd is ’t dan net alsof je je nog steeds voelt zoals nu, op dit slechte moment, maar wel ineens van alles moet.

  13. In het stukje waarin je de angst beschrijft dat het (te) goed zal gaan, breng je precies mijn angst onder woorden. Dat was me zelf nog niet gelukt.

  14. Ik kan me inderdaad heel goed voorstellen dat je angstig bent om medicatie te gaan slikken. Heel erg knap dat je het toch hebt aangedurfd. Zelf was ik vooral bang om te beginnen met antidepressiva (tegen de pijn). Behalve dat ik iets dikker ben geworden (gelukkig niet die 15 kilo’s die ik wel voorbij heb zien komen) heb ik verder volgens mij geen bijwerking. Ik ben wel bang dat ik nooit meer van alle medicatie afkom. Tenminste, niet zo lang ik moet werken, want dan moet de pijn gewoon dragelijk zijn.

  15. Wow bijna alle angsten zijn herkenbaar. Ook al heb ik meer depressie / dysthymie, dit is precies de reden dat ik morgen niet goed weet wat ik bij de evaluatie met de dokter moet zeggen.

    Ik wil helemaal niet afhankelijk zijn van die stomme pillen en weet ook niet of het me nou helpt. En die vraag stellen mensen wel steeds of denken te zien dat het beter gaat. Hmm ik weet niet. Zit alweer ruim 3 maanden aan dat spul, en ergens is de zelf acceptatie er nog steeds niet.

  16. Ik slik al best een lange tijd elke dag medicijnen. Toen de dokter mij dat aanraadde, heb ik er wel heel erg over getwijfeld. Maar het is uiteindelijk de beste keuze geweest om het wel te doen. Ik ben in positieve zin veranderd. Ik denk ook dat ik de medicijnen nog heel lang moet slikken, maar ik vind het niet erg. Het helpt mij & mijn omgeving enorm!
    Ik vind het heel erg knap dat je hier over hebt geschreven.
    Liefs Iep

  17. Heel herkenbare angsten. Ben altijd bang om te starten met nieuwe medicatie want ik heb dikwijls last van bijwerkingen. Eigenlijk ben ik niet echt een voorstander van pilletjes maar soms laat het zich nu eenmaal niet vermijden.

  18. Mijn eerste ervaring met ‘pillen’ was niet zo positief. Ik begon met sertraline, maar na een aantal weken werd ik (nog meer) suïcidaal. Dat is een bekende bijwerking van antidepressiva, maar ik had niet verwacht dat het mij zou overkomen. Het was een nare periode. Daardoor ontwikkelde ik ook een angst voor medicatie, ik heb/had gezworen dat ik die ‘troep’ nooit meer zou slikken. Nu slik ik zo nodig benzodiazepinen, het was een stap om ze te nemen, maar ben achteraf blijf dat ik toch doorgezet heb.

  19. In het begin wilde ik het niet nemen. Ik denk dat dat een natuurlijke reactie is: “ik wil het zelf kunnen”. Mijn psycholoog maakte duidelijk dat ik het uiteindelijk ook zelf zou kunnen, maar dat dat veel langer zou duren! Aangezien ik echt weer snel wilde studeren, leek het ons het verstandigst om mij een steuntje in de rug te geven, middels medicijnen..

  20. In alle dingen inderdaad best herkenbaar. Over dat mensen meer van je gaan verwachten, had ik het ook laatst over met mn intaker (ik was eigenlijk best bang om te veranderen), zij zei ‘die verwachtingen zijn er dan omdat je ze dan ook aankan omdat je veranderd bent’ en daarnaast wees ze me er ook op dat het inderdaad ook binnen mijn grenzen moet blijven en dat ik dat mag aangeven.

    Maar goed, al je genoemde redenen zijn voor mij zeker redenen om eigenlijk liever niet vast aan de medicatie te willen. Ik slik alleen ‘zo nodig’, voel ik me veel prettiger bij.

    Toch een goede blog!

  21. Ik ben absoluut geen fan van medicatie, en gelukkig heb ik het tot nu toe nog kunnen redden zonder. Maar wanneer het echt nodig is is het natuurlijk goed dat het er is. Toch heb ik vaak het idee dat vooral bij medicatie voor psychische aandoeningen, medicatie het niet altijd beter maakt.

  22. Ik wil ook zonder kunnen.. Maar dat gaat niet erg klote haha! Maarja, je leert er mee leven het is gewoon accepteren..

    Liefs Irene

  23. Ik slik liever ook echt geen medicatie, vandaar dat ik nu een beetje bonje heb met mijn omgeving omdat ik gestopt ben medicatie in te nemen. Erg vervelend, maar ik vind het gewoon zo niet cool. Wat doet dat spul in mijn lichaam? Dat hoort er toch helemaal niet? Straks hebben ze een pilletje verwisseld en slik ik iets verkeerds. Erg lastig iets, medicatie.

  24. Oh ja, heel erg! De grootste angstaanval die ik heb gehad, gebeurde ook nadat ik voor het eerst een angstremmer had genomen. Ik heb het al verschillende periodes in mijn leven opnieuw genomen, en elke keer opnieuw is het met een klein hartje dat ik eraan begin. Angst om er afhankelijk van te zijn, heb ik niet, ik ben gewoon bang wat al die onbekende substanties voor effect gaan hebben op mijn lichaam, maar dat waait na een paar dagen gelukkig altijd weer over. In minder goede periodes heb ik het ook met alcohol bijvoorbeeld, dat is ook zoiets wat een bepaalt effect heeft op je lichaam/geest dat je op voorhand niet altijd kan inschatten.

  25. Ik heb een dysthyme stoornis (chronisch depressief) en slik al lang antidepressiva en ik zie mij daar de komende jaren niet mee stoppen. Maar ik vind het helemaal niet erg om ‘niet zonder te kunnen’. Als ik mét namelijk een redelijk normaal leven kan leiden heb ik dat er graag voor over.

    Ik ben ‘vriendjes’ met mijn pillen geworden. Elke ochtend wanneer ik er een slik bedenk ik me hoe fijn het is dat die pil me zo helpt me beter te voelen. Overigens heb ik wel het geluk dat ik gewoon géén bijwerkingen heb. (citalopram)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: