Close

Dingen te letterlijk nemen

Het komt regelmatig voor dat ik dingen verkeerd begrijp. Dat ik dingen letterlijk neem, terwijl ze grappend/anders bedoeld zijn… Op het moment is het lastig, maar achteraf vaak ook wel grappig. 

Vandaag geef ik voorbeelden van situaties waarin ik dingen te letterlijk nam. Één situatie is van kort geleden, één situatie is al lang geleden (in 2007).

Lach!

In 2007 was er een jongen waarvan ik dacht dat ik hem leuk vond. Of dat echt zo was, of omdat het was omdat ik dacht dat je iemand leuk moest vinden weet ik eigenlijk niet. Ik las tijdschriften als de Tina, CosmoGIRL!, MeidenMagazine en de Hitkrant. Daarin stonden allerlei tips en tricks om ervoor te zorgen dat een jongen jou ook leuk zou gaan vinden.

Één van de tips was dat je een vrolijke uitstraling moest hebben. Ook was het belangrijk dat je veel lachte. Als je een glimlach op je gezicht had zou de jongen in kwestie zeker verliefd op je worden. Goed. Die tip nam ik iets te letterlijk.

Ik liep op school rond met een enorme glimlach op mijn gezicht. Heel echt, dacht ik zelf. Maar dan ook echt héél echt… Ik geloofde er zelf volledig in. Echter bleek mijn glimlach er minder echt uit te zien dan ik dacht.

Pijnlijk. De jongen in kwestie zag me, even keek hij naar me. Keek even weg. Keek nogmaals… En vroeg me wat er met mijn gezicht was gebeurd. “Je lijkt wel een robot”. Hm. Dat was niet wat er in het tijdschrift stond! Tjonge. Ik stopte direct met glimlachen. Gezicht terug naar neutraal, denk ik.

Les: Neem “glimlach altijd” niet te letterlijk. Wees jezelf, wees vrolijk (als het even kan…), etc. Maar heb niet constant een neppe glimlach…

“Dan ga ik werken en dan kun jij lekker alles opruimen!”


Dit voorbeeld is vrij recent. Ik ga met mijn moeder naar het Univé Gymgala op 29 december. Ik had met het boeken van de kaartjes niet zo heel goed opgelet. Ik dacht dat het de 28e was. De 27e hebben we een feestje en dan moet er de 28e dus worden opgeruimd. Mijn moeder had gezegd “de 28e gaan we nu naar het gala, dan kun jij de 29e mooi alles in huis opruimen, want dan ga ik lekker werken!”.

Oké, prima, dacht ik. Ik vind het niet erg om op te ruimen in huis. Ik vind het niet erg om te was te doen. Dat zou ik best even kunnen doen de 29e, zeker als mijn moeder dan al aan het werk moest gaan.

Foutje… Ik tagde mijn moeder op Facebook in het event. Toen zei ze: “hé, er klopt iets niet, het was toch de 28e?”. Ik raakte direct in paniek. Sjippies, dan kunnen we niet! Mijn moeder moet de 29e werken! Dan zou ik het huis gaan opruimen! Dan kan ik niet naar het gala. Dat is niet zo erg, maar we hebben al kaartjes. Kunnen we de kaartjes nog teruggeven? Etc. etc.

Ik reageerde op Facebook ook compleet in paniek op mijn moeder’s reactie. Al vrij snel gaf ze aan dat zij gewoon die hele week vrij is en dat het dus wel goed zou komen. Ik snapte er niets van. “Je moest dan toch weer werken?” “Nee joh! Dat was een grapje! Natuurlijk hoef je niet in je eentje het hele huis op te ruimen”. Oh…. Tja. Weer wat geleerd.

Heb jij een voorbeeld van een situatie waarin jij iets te letterlijk nam?

Liefs

7 thoughts on “Dingen te letterlijk nemen

    1. Op het moment levert het soms wel veel paniek op en dat is onprettig. Gelukkig kan ik er achteraf vaak wel een beetje/een beetje veel om lachen.

  1. Mijn zus attendeerde mij er op dat de klok binnenkort weer verzet moest worden.. waarop mn zusje bloedserieus zegt; “waarheen dan?” .

    Ook zo’n gevalletje -iets te letterlijk nemen.

    Gelukkig kom je om sommige dingen achteraf lachen. Hier in huis zorgt t regelmatig voor ruzies jammer genoeg.

    1. Haha, awh!
      Wat rot dat het bij jullie vaak voor ruzies zorgt. Ik merk wel dat men soms denkt dat ik grappig probeer te zijn, of “flauw”, of zo, terwijl ik een serieuze vraag stel, omdat ik iets letterlijk opvat. Als iemand dat dan niet doorheeft of begrijpt kan dat wel voor verwarring zorgen…
      Is dat ook hoe ruzies bij jou in huis ontstaan?

      1. Vaak neem ik dingen letterlijk die anderen niet letterlijk bedoeld hebben. Wat zorgt voor misstanden en ruzies.. gelukkig zijn we ondertussen ook steeds beter in uitpraten. ;)

  2. Ik heb er ook last van.
    Ik neem grapjes serieus soms.
    Maar wat ik vervelend vind is dat ik dingen niet door heb.
    Als mijn man bijvoorbeeld met handen vol met spullen een deur probeert te openen voor mijn
    neus ga ik gerust zitten zonder even de deur open te houden.
    Of ik pak alleen een snoepje voor mijzelf en niet voor hem.
    Ik heb dat dan gewoon niet door, het is geen onwil.

  3. Het was rond half 5 ’s ochtends, ik was moe en we hadden ook gedronken dus erg helder was ik niet. Samen met vriendinnen hadden we een gesprek met nieuwe mensen. Iemand zie: Ik heb maar één beste vriend en hij het Bed. Dus ik: Huh bed?! dat is wel een rare naam. Waarom iedereen begon te lachen en het kwartje bij mij wat later viel dat ze natuurlijk een bed bedoeld waarin je slaapt. Kan er zelf nu heel hard om lachen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers liken dit: