Close
Blog: hoe verder?

Blog: hoe verder?

Zoals jullie misschien wel hebben gemerkt is er de afgelopen tijd heel weinig online gekomen op Dansen in de storm. Dat vind ik erg jammer. Ik wil graag schrijven, delen, inspireren en motiveren. Maar hoe? Hoe combineer ik dat met al het oefenen? Mijn vermoeidheid, mijn angst en al de rest? Hoe moet het verder met mijn blog? 

Tja, dat is een vraag waar ik zelf het antwoord eerlijk gezegd niet zo goed op weet. Daarom schrijf ik deze blog. Ik wil mijn overwegingen en gedachten graag delen. Uitleggen hoe ik erin zit.

De afgelopen tijd hebben verschillende lieve lezers/lezeressen van mijn blog me laten weten dat ik “gewoon” moet doen wat goed voelt. Als het goed voelt om te posten is dat oké, als ik er geen puf voor heb is dat ook oké. Dat vind ik lief. Ik vind het lief dat men vindt dat de gezondheid voor de blog gaat. Dat klinkt ook best logisch, maar zo voelt het niet altijd. Ik wil zo graag bloggen, maar als het niet goed gaat is mijn inspiratie weg. Daar kan ik mezelf heel erg over opwinden. Ik wil schrijven – maar waarover?! Whaaaa. Een en al frustratie. Dat helpt natuurlijk niet.

Ik wilde een tijdje gewoon helemaal niks meer plaatsen. “Gewoon” verdwijnen. Maar dat wilde ik natuurlijk niet echt. Dat is een makkelijke weg. Een uitweg. Daar wil ik niet voor gaan. Ik heb even een blogpauze genomen om wat tijd te nemen en te zien hoe ik erover dacht. Dat was helaas niet zo makkelijk als ik dacht. Ik had gehoopt dat de inspiratie wel terug zou komen als ik even wat afstand nam. Maar niets was minder waar. Met de dag voelde ik me verder verwijderd van mijn blog. Ik verlangde er niet eens meer naar. Ergens diep van binnen kon ik nog wel terughalen hoe fijn ik het had gevonden. Ik wist nog dat ik er veel voldoening uit haalde om te bloggen, maar veel verder kwam ik niet.

Op dit moment gaat het nog steeds… tja, niet zo goed. Ik heb met erg veel dingen moeite en heb nog veel last van paniek. Dat is op zich niet erg. Zolang het binnen de perken blijft. Zodra het “mamma bel 112 er is nu écht iets mis. Bel nu! Nee? Waarom niet? Er is écht iets mis! Ik ga dood! Mamma geef mij mijn telefoon dan bel ik zelf wel!”-paniek wordt is het niet meer oké. Dat is heel beangstigend. Deze extremen krijg ik gelukkig (met medicatie..) iets onder controle. Ik heb weer iets meer vertrouwen in mijn lichaam, denk ik. Ik besef me dat flauwvallen op zich niet erg is. Het is vervelend, maar ja, dat is het ook. Niet gevaarlijk – op zich. Daarnaast ben ik pas 1 keer flauwgevallen. Het gebeurt niet dagelijks en de kans dat het weer gebeurt is klein. Als het wel gebeurt is het niet zo erg. Dat weet ik allemaal. Ik doe mijn best. Maar dit gevecht wat ik de hele dag door voer om te zorgen dat het geen extreme paniek wordt zorgt ervoor dat ik weinig ruimte in mijn hoofd heb voor andere dingen. Voor mijn blog bijvoorbeeld. Ik heb weinig tijd om inspiratie op te doen en elke keer over die paniek schrijven is nou niet bepaald boeiend, denk ik.

Ik wil graag weer wat meer gaan bloggen, maar hoe dit er precies uit zal zien weet ik (nog) niet. Maandag, woensdag, vrijdag posten is nu mijn “doel”. Ik wil een beetje een ritme terug krijgen. Ik hoop dat dat oké is. Mocht je een idee hebben voor een blog, een onderwerp of iets, dan hoor ik het heel graag!

Hoe gaat het met jou? Red je het allemaal een beetje? Wees een beetje lief voor jezelf. Je doet je best.

Liefs

33 thoughts on “Blog: hoe verder?

  1. Hey lieve Kim,
    Wat fijn om weer een blog van je te lezen<3
    En ja, het is zo lastig/naar om iets te willen doen maar het niet kunnen door omstandigheden…echt frustrerend zoals je zelf zegt:( .. Laat staan het gevecht tegen de paniek!
    Verder weet ik niet zo goed wat te zeggen behalve heel veel succes en sterkte vandaag!!!
    En nogmaals, fijn om weer een blog van je te lezen, ook als die over paniek gaat;)

  2. Alles is goed, als het goed voelt.

    Tip: bij de ‘bel 112, ik doe het zelf wel’ als je zelf nog kan bellen, zal je niet zo snel doodgaan in een paniek aanval 😉😝

    Ik ben heel benieuwd hoe jouw naasten hiermee omgaan. En hoe jij je de volgende dag voelt na zo’n graf dag. Hoe je de toekomst ziet, maar ook welke doelen jij hiervoor vast stelt. (Relatie, werk, eigen huisje…)….. Bijvoorbeeld 😉

    Ademen meid, op zulke dagen kan je alleen maar ademen en de volgende dag harder werken…. Stay strong

    1. In een paniekaanval doodgaan gebeurt sowieso niet zo heel vaak. :P Het is meer dat ik bang ben dat er dan iets met mijn hart is. Inmiddels ben ik me er wel van bewust dat je je bij een hartaanval bijv. juist passiever gaat gedragen waarbij ik door mijn paniek juist heel actief word. Dat was voor mij wel een soort fijne geruststelling. Op het moment dat ik zo ver ben dat ik echt vind dat er 112 gebeld moet worden ben ik alleen niet meer echt voor reden vatbaar en kun je tegen me zeggen wat je wilt maar ben ik er alleen maar 100% van overtuigd dat ik doodga, haha.

      Bedankt voor je ideeën! Ik ga eens goed nadenken over wat ik ermee kan. :)

  3. Fijn weer iets van je te lezen, en wat je in de blog schrijft is zeker waar je gezondheid is belangrijker dan je blog. Maar ik kan me ook heel goed voorstellen dat het schrijven ook prettig kan en zelfs moet zijn.

    Voel je niet verplicht om wel of niet te schrijven, schrijf als het goed voelt.

  4. Je gezondheid is natuurlijk belangrijker dan je blog! Helaas vind ik zelf mijn gezondheid soms ook minder belangrijk dan bijv. mijn studie. Dus ik snap dat het moeilijk is om het bloggen los te laten wanneer het niet zo goed gaat. Veel sterkte en blijf aan jezelf denken.

  5. Ten eerste zal ik zeggen dat je inderdaad gewoon naar jezelf moet luisteren natuurlijk. Je lichaam/gezondheid gaat inderdaad voor je blog. Al helpt schrijven wel heel erg natuurlijk.
    Voor je inspiratie kan ik je misschien tips geven. Natuurlijk verschilt het per persoon waar iemand inspiratie vandaan haalt, maar dit werkt voor mij: om mij heen kijken, bad nemen (dan komen de gekste dingen in mij naar boven), bladen/tijdschriften lezen die aansluiten op jouw interesses.

    Je kunt het!! Een jaar geleden werd ik gek van de paniek. Nu kan ik rustig naar de supermarkt, naar school en met de bus. Ik voel mij wel nog onrustig, maar dat gaat ook steeds beter. Dus bij jou komt het ook goed!!

  6. Gezondheid gaat voor alles. Bekijk eens voor jezelf wat de dingen zijn waar je wel van kan genieten. Een warm bad? Een mooi boek? Het hoeven geen grootse dingen te zijn. Schrijf op wat je fijn vindt. Wellicht kun je er later een artikeltje over schrijven.

    Sterkte!

    1. Genieten is iets wat voor mij heel lastig is. Wat vind ik leuk? Hoe kom ik daar achter? Ik vind het lastig. Er zijn weinig dingen waar ik geen stress van krijg, hihi. Maar ik doe mijn best.
      Dankjewel.

  7. Wat fijn om iets van jou te lezen en vooral heel fijn dat je je lekker niets aantrekt van het wel of niet bloggen. Je moet echt doen waar jij jezelf goed bij voelt. Heb je geen zin of geen puf? Dan lekker niet doen! :-) Ik vind het knap dat je een doel stelt om drie keer in de week te bloggen, maar vergeet niet dat als het niet gaat, het ook niet hoeft hè! :-) De afgelopen twee dagen (en morgen ook nog) kwam (en komt) er bij mij ook niets online. Jammer, maar het zij zo! Ik heb er gewoonweg geen puf voor. Ik vind je dapper, lieve Kim. En wees ook lief voor jezelf. Knuffel!

  8. Alle begrip ervoor dat je geen inspiratie hebt en je er ook niet echt toe kan zetten als je je wat minder goed voelt. En daarnaast is het bij mij ook vaak zo dat ik alleen maar minder aan mijn blog ga denken als ik een tijdje niet post, dus je hoeft je geen slechte blogger te voelen omdat je niet vanzelf weer dacht ‘jaaa ik wil bloggen’. Soms is een rationele beslissing op dat vlak (‘ik weet dat ik het fijn en leuk vond, dus ik ga gewoon weer even wat typen’) ook gewoon ‘nodig’/handig. Je hoeft je zeker niet gepusht te voelen, maar als je blogt zijn er in elk geval nog genoeg mensen die het lezen. :)

    1. Fijn om te horen dat ik niet de enige ben die na een tijdje niet bloggen niet perse ineens heel erg veel zin en inspiratie heeft om wel te gaan bloggen. :-)
      Het is fijn dat “jullie” me niet in de steek laten. Lief. :-)

  9. Goed dat je tijd neemt. Paniek is paniek en dat is niet even 123 weg te denken. Ik hoop toch dat t je gaat lukken weer wat meer baas te worden in je eigen hoofd. Sterkte en doe rustig aan.

    Xx

  10. Fijn je weer te zien! Ik gebruik hetzelfde ritme op mijn blog en het helpt (al voelt het soms ook van ‘Shit, ik heb nog niets geschreven voor vrijdag. Waar moet ik over schrijven? HELP?!’) maar het biedt houvast en houdt mij ook in een bepaalde flow. Zoals je ziet zijn er hier genoeg mensen die op je wachten als je weer terug komt! :)

    1. Dat klopt inderdaad. Een ritme helpt vaak wel. :-)
      Het is heel fijn te merken dat “jullie” zo lief zijn en niet zomaar weggaan.

  11. Hoi! Ik ben zelf ook een hele tijd bijna niet aan het bloggen en herken dus bepaalde dingen wel. Ik ben nu voor het eerst in maanden nog eens op wat blogjes aan het lezen en de jouwe is daar dus bij. Ik ben zelf ook van mening dat je gewoon moet bloggen als je er zelf zin in hebt. Druk opleggen is nergens voor nodig. Maar ik snap het wel, want ik vind het zelf soms dus ook moeilijk als ik zoals nu al een hele tijd met andere dingen bezig ben/moet zijn en dat het er gewoon niet inzit.
    Wat ik wel nog wou zeggen: als jij behoefte hebt om keer op keer over jouw paniek te schrijven, dan doe je dat toch gewoon, ik zit er niet mee in. Doe vooral waar je je zelf goed bij voelt. Liefs!

  12. Heftig allemaal. Ben blij te lezen dat je het al wat beter onder controle hebt. Ik denk dat het vooral belangrijk is je vertrouwen niet te verliezen. Veel succes nog en het bloggen komt wel.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: