Close

Bewegingsdrang en dat soort onzin

Tijdens bepaalde periodes van mijn eetstoornis heb ik best veel last gehad van bewegingsdrang. Letterlijk: drang om te bewegen. Niet stil kunnen of durven zitten. Zo lang je beweegt verbrand je energie was mijn logische gedachtegang. 

Tijdens delen van mijn eetstoornis en ook zeker daarvoor heb ik wél met veel plezier kunnen sporten. Het hielp me misschien zelfs een beetje herstellen. Ik korfbalde 3 x in de week en liep daarnaast 2 tot 3 keer hard (en, wat ik toen niet als sportte zag maar goed: fietste elke dag minstens een half uur). Ik vond het sporten heerlijk! En toen kwam die stomme eetstoornis en haar bewegingsdrang om de hoek kijken.

Inmiddels heb ik gelukkig vrij weinig last meer van die bewegingsdrang. Ik hoef niet langer om 22.00 naar bed te gaan om vervolgens een paar uur oefeningen te doen. Ik hoef niet meer *stiekem* mijn benen te wiebelen. Ik hoef mijn spieren niet meer constant aan te spannen. Het hoeft niet meer.

Heel af en toe trekt het wel. Heel af en toe is het stemmetje even terug. ‘Kimmmm, je zit stil! Je zou nu ook wat calorieën kunnen verbranden… Je hebt immers niet het beleg met de minste kcal genomen vanmiddag. Dat moet worden gecompenseerd!’ ‘Nee hoor, dat maakt echt geen verschil qua gewicht’ ‘Jawel hoor Kim, elk pontje gaat door het mondje. Bewegen nu kreng’. Zoiets.

Maar nu zou ik, heel misschien, toch wel weer eens iets van sporten willen gaan oppakken. Niet om af te vallen, geloof ik, maar omdat ik het vervelend vind om zo’n baggerslechte conditie te hebben. Je zou zeggen dat het mee zou vallen aangezien ik wel 1,5 uur per dag met de hond wandel, maar ik kan je vertellen dat het niet meevalt – die conditie van mij.

Maar nu heb ik dus zitten denken hoe ik dit het beste kan aanpakken. Een tijdje geleden alweer stelde ik elke maand doelen op. Fietsen was een van mijn doelen, maar dit werd na een dag (hooguit twee) dwangmatig bewegen. Het moest. Ik vond het ook best leuk hoor, maar om de verkeerde redenen. Ik vond het fijn om te verbeteren. Elke dag verder en sneller. Ik maakte schemaatjes in mijn hoofd. Als ik nu x km kon in x minuten zou ik dus binnenkort elke dag helemaal naar therapie kunnen fietsen. Maar bleef het maar bij kunnen en mogen.

Het wordt helaas direct moeten. Ik móét elke dag fietsen. Als ik een dag oversla mag ik die dag niet beleg x nemen, want dat is precies het verschil in calorieën die ik niet kwijtraak met fietsen. Dat is hoe het direct gaat in mijn hoofd.

Ik wil graag sporten, maar weet niet hoe ik dit op een ‘normale’ manier kan doen. Ik wil het doen om mijn conditie op een gezonde manier op te bouwen en om te ontspannen. Maar hoe doe je dat als er direct ‘moeten’ bij komt kijken. Kan ik nu al wel sporten of is het nog te vroeg? Wanneer kan het wel, als het nu nog te vroeg is? Meteen hoor ik het stemmetje zeggen “sporten is gezond, als je niet sport ga je eerder dood, natuurlijk moet je nu sporten!”. En dat geeft misschien wel aan hoe moeilijk het is om nu een evenwicht te vinden. Sporten, maar niet x keer in de week. Sporten, maar niet voor x minuten. Sporten, maar niet x aantal calorieën verbranden. Hoe dan? Ik hou jullie op de hoogte…

Heb jij tips voor me? 

Liefs

32 thoughts on “Bewegingsdrang en dat soort onzin

  1. Ik heb ook gekorfbald! Haha. Ik mis het soms wel maar had er echt geen tijd meer voor en door het team had ik er vaak geen zin meer in.
    Misschien kan je dit met je therapeut bespreken? Hij weet misschien wel een oplossing. Ik hoop dat je snel weer watkam sporten omdat het kan en niet omdat het moet.

    1. Ik mis het ook wel, haha.
      En, mja, eigenlijk hebben we het niet over problemen met eten bij therapie! Dus ik vind het lastig om het te vragen. Hij is immers geen sportcoach of wat dan ook, haha.

  2. Ik heb veel respect voor je, mijn advies is
    : bespreek dit met iemand die jou kent, die weet wat t beste voor jou is!

  3. Ik hoop voor je dat je binnenkort weer lekker kan gaan sporten zonder een hoop bijgedachtes oid. Dat gun ik je erg :)

  4. Ik heb helaas geen tips, behalve dat moeten somd ook goed is. Zoals: ik moet niet naar dat eetstoornisstemmetje luisteren. Maar goed, ik denk dat je het zeker wel kan inbrengen bij je therapeut. Dan hoor je van hem wel of hij je ermee kan helpen. Succes, ik kan me voorstellen dat je het sporten wel mist.

  5. Sporten is één van die dingen die ik niet graag doe, haha! Ik wil het wel weer op gaan pakken, aangezien ik nu elke dag achter de computer hang om te werken, kom ik niet echt in beweging. Tijd om daar iets aan te doen! Wat? Geen idee nog..

    1. Haha, ik heb nog een beetje geluk met de hond. Echt helemaal stil zit ik niet. Dus: neem een hond! Haha.

  6. Is het mogelijk om een sportfysio te raadplegen om vast te stellen hoe het nu daadwerkelijk met jouw conditie gesteld is en hiermee een plan op te stellen hoe je op een gezonde manier kunt sporten?

  7. Je zou misschien weer een teamsport zoals korfbal kunnen gaan doen? Ik denk dat je daarbij minder goed je inspanning kan meten dan bijvoorbeeld bij fietsen of hardlopen. Wat je ook kan doen is onder begeleiding gaan sporten van een personal trainer of medisch fitness. Of van die groepslessen in de sportschool zoals zumba? Veel succes meis met het vinden van een fijne sport!

    1. Bedankt voor je tips. :-) Ik denk dat een teamsport voor nu wat veel gevraagd is, maar je ideeën zijn wel goed. Dankjewel :)

  8. Weer op een teamsport gaan misschien? Dan ‘moet’ je wel op de tijden van wedstrijden en trainingen maar daarbuiten kun je niet spelen en dus niet sporten.

  9. Herkenbaar, zoo vervelend en heb er ook nog steeds last van. De gedachtes dan, want ik geef er niet meer aan toe. Ik sport nu twee keer in de week met veel plezier, niet omdat het moet. Ik mag niet meer dan twee keer per week, en sport ook niet op vaste dagen en tijden. Gewoon wanneer ik zin heb. Ik hoop dat het jou ook gaat lukken! Maar daar ben ik van overtuigd! Succes ermee

  10. Wat lastig! Doet me denken aan wat Marion schreef over zwemmen. Misschien heeft zij tips voor jou?

    Schiet me wat te binnen, misschien is het stom hoor, maar goed. Wat nou als het bewegen zelf niet het doel is? In mijn geval zou dat bijvoorbeeld zijn: Fietsen naar een mooie plek om foto’s te maken. Dan gaat het niet meer om het fietsen, maar doe ik dat intussen wel. Ik wil bijvoorbeeld graag zonnebloemen fotograferen. Als ik een plek zou weten dan ging ik daarheen. Beweging én fotograferen. Score!

    1. Ik kan me inderdaad herinneren dat ze daarover schreef. Ik ga dat artikel nog eens terugzoeken. :-)

      Dat zou inderdaad wel een leuk idee zijn! Ik ga er eens over nadenken, bedankt voor je tip! Het is helemaal niet stom! Alle tips en ideeën zijn welkom en dit vind ik ook nog eens een goede/leuke tip!

  11. Ik snap je ‘struggle’ wel, het lijkt me heel moeilijk om het los van elkaar te kunnen zien. Sporten is ontspanning, maar ook juist vrij tricky… Het kan een ‘overwinning’ zijn als je merkt dat je gewoon kan sporten zonder bewegingsdrang, maar het is vooral gevaarlijk om die gok zomaar te wagen voor als het wel verkeerd uitpakt, denk ik.

    1. (Ohja en ik heb heel veel bewondering voor je dat je hebt gekorfbald want dat vind ik zelf echt verschrikkelijk en ik ben heel blij dat ik dat waarschijnlijk nooit meer hoef te doen haha)

      1. Heb je ook ‘echt’ gekorfbald of alleen maar op school? Ik vind daar namelijk wel een behoorlijk verschil tussen zitten, haha.

    2. Ja, dat precies inderdaad. Het is zo lastig in te schatten. Ik weet het zelf vaak ook niet zo goed.. Wanneer ik het plezier en wanneer is het ‘eetstoornis-plezier’. Geen idee!

  12. Herkenbaar van dat stilzitten en dat stemmetje. Ik zelf ben chronisch ziek en kan niet zomaar gaan sporten wat ontzettend frustrerend is, maar ik heb wel iets gevonden wat ik gewoon thuis kan doen, tussendoor, soms 5 minuten soms een half uur per dag. Het is goed voor m’n conditie, voor m’n spieren, voor m’n buik en het is nog ontzettend leuk om te doen ook; hoepelen!
    Lekker een playlist maken met (voor mij) zomerse nummers en ondertussen hoepelen, na een tijdje kon ik ook door de kamer lopen ondertussen en maak je er meer dansen van dan hoepelen wat het nog leuker maakt. Het voelt niet als ‘moeten’ en het voelt niet als ‘sport’. Het is gewoon leuk om te doen.

  13. Dat is niet gemakkelijk Kim. Misschien kan je beweging op vaste tijdstippen inplannen (bijv. dinsdag en donderdag) en daar buiten niets meer doen, ookal is de drang er. Of enkel je favo sport nog 2 dagen in de week doen en het zo opbouwen en pas verhogen naar meer sport als dat stemmetje er niet meer zo prominent is.

  14. Kan je dit niet met je psych bespreken?
    Zelf denk ik aan een club ofzo. Dan moet je wel regelmatig gaan maar daar coachen ze vaak ook goed.

    1. Over dit soort dingen hebben we het niet. Meer over allerlei andere dingen, maar niet over dit soort specifieke dingen. Een club zou inderdaad wel goed zijn, maar dat soort sociale contacten zijn nu nog te veel gevraagd helaas..
      Liefs!

  15. Lieve Kim, ik ga je even waarschuwen: ik heb je blogjes de laatste weken opgespaard omdat ik ze met volle concentratie wil lezen, en dat doe ik nu. Dan weet je even waarom ik achter elkaar op heel veel artikelen reageer ;)
    Misschien is het inderdaad nog niet jouw tijd om te sporten!
    Lekker blijven wandelen, en af en toe eens proberen hoe het zwaardere sporten gaat. Misschien is yoga een idee? Dat is wel heel goed voor je lichaam maar een stuk minder ‘calorie-verbranding gericht’! Voor mij is het perfect iig :)
    Liefs, Sofie <3

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

%d bloggers liken dit: