Autismeweek: bijdragen

De hele week denk ik al aan het schrijven van blogs over autisme voor de autismeweek. Ik wil zo graag bijdragen. Bijdragen aan het verspreiden van kennis over autisme. Hoe hard ik ook probeer, het lijkt of de woorden niet komen….

Gister vroeg ik, uit pure “wanhoop”, op Twitter of mensen iets specifieks wilden weten over autisme. Iets waar ik over zou kunnen bloggen. Ik kreeg verschillende suggesties. In mijn hoofd vormden zich direct een aantal ideeën. “Hier kan ik wat mee!”, dacht ik direct, “ik kan bijdragen!”.

Nu heb ik in mijn concepten een heleboel opzetjes. Opzetjes waar ik niet verder mee kom. Het bijdragen waar ik zo op had gehoopt lukt me niet. Het voelt alsof er een soort druk achter zit en direct blokkeer ik. Typisch. Dat gebeurt altijd…

Ik zal de dingen die mensen mij vroegen noemen:
– “Zijn er dingen van vroeger (baby/kindertijd) waarvan je nu zegt: dat waren toen al tekenen/kenmerken van autisme. Ook kleine dingen..”
– “Dingen die je vooral niet moet zeggen en juist wel (tegen mensen met autisme)”
– “Ik ben ervan overtuigd dat mensen met autisme erg vaak/allemaal? bijzondere talenten/inzicht hebben. Wat zie jij als jouw bijzondere talent?”

Allemaal dingen waarvan ik denk: “ja, daar kan ik echt wel iets mee!”, maar ik kom er niet uit. Het bijdragen lukt niet. Hoewel ik best een aantal dingen kan noemen die ik nu herken als kenmerken van autisme in mijn kindertijd, krijg ik geen goede zinnen op papier. Ik kan best een aantal dingen bedenken die ik zelf prettig vindt in de communicatie (of juist niet). Ik ben het er niet mee eens dat iedereen met autisme een bijzonder talent heeft.

Ik heb veel ideeën en mijn hoofd zit vol, maar tegelijkertijd lukt het me niet om écht iets te schrijven. Daar baal ik van. Ik wil bijdragen, maar ik loop volledig vast. Ik wil bijdragen aan de maatschappij, maar ook dit lukt niet. Ook hierin loop ik helemaal vast. Ik wil zo veel. Gedachten komen alleen in flarden, maar ze omzetten in duidelijke ideeën, verhalen lukt me niet.

Het spijt me. Ik had ontzettend graag meer willen bijdragen en misschien komt dat nog wel. Misschien verschijnen er de komende dagen nog blogjes online, maar reken er niet op.

Ook dit is autisme, voor mij.

Liefs.

 

3 thoughts on “Autismeweek: bijdragen”

  1. Wat een eerlijkheid. Het eerste wat in mij op kwam is dat je hier al aan bijdraagt met je blog. :) Niet alleen in de autismeweek maar ook daarbuiten. Keep it going!
    Ju

  2. Hey Kim, ik moet me achtereen laten testen op autisme. Ik loop vast en mijn therapeut weet geen raad, hij heeft een vermoeden van autisme en daarom ben ik doorgestuurd voor onderzoek. Ik ben best wel bang voor de testen en diagnose.
    Op jouw blog heb ik al veel gelezen en dingen herkend bij mezelf…jij levert echt een mooie bijdrage met je blog!

  3. Zelf heb ik ook autisme en daar probeer ik op mijn blog ook open over te zijn. Ik wilde in de autisme week ook graag een blog online gooien over autisme, maar het leek wel of ik blokkeerde, het lukte me niet. Misschien wel omdat ik druk voelde om er over te moeten bloggen, dan lukt het me niet. Maar door dit artikel online te zetten laat je ook wel inzien wat autisme voor je is!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *